ஸ்ரீ அஷ்டவிநாயக ஸ்தோத்திரம்

அஷ்ட விநாயகர் என்பது மகாராஷ்டிராவில், குறிப்பாக புனே மற்றும் அதைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் அமைந்துள்ள எட்டு புனித விநாயகர் கோயில்களைக் குறிக்கிறது, இது அஷ்ட விநாயக யாத்திரை எனப்படுகிறது; இந்த எட்டு சிலைகளும் தனித்தன்மை வாய்ந்தவை மற்றும் ஒவ்வொரு சிலைக்குமான தனி வரலாறு உள்ளது, இந்த யாத்திரையை நிறைவு செய்ய, தொடங்கிய இடமான மோர்வாங்கிற்கே மீண்டும் திரும்பி வர வேண்டும். இந்த யாத்திரை தடைகளை நீக்கி, ஞானத்தையும், செல்வத்தையும் தரும் என்பது நம்பிக்கை. 

Ashta vinayaka refers to eight sacred temples of Lord Ganesha located in Maharashtra, especially in and around Pune. This pilgrimage is known as the Ashtavinayaka Yatra. Each of these eight idols is unique and has its own distinct history. To complete the pilgrimage, devotees must return to the starting place, Morgaon. It is believed that undertaking this pilgrimage removes obstacles and bestows wisdom and prosperity.

அஷ்ட விநாயகர் கோயில்கள்:

1. மோர்ஷுவர் (Moreshwar): மோர்ஜான், புனே மாவட்டம்.
2. சித்தவிநாயக் (Siddhivinayak): சித்தேடக், அகமதுநகர் மாவட்டம்.
3. பல்லால் விநாயகர் (Ballaleshwar): பாலி, ராய்காட் மாவட்டம்.
4. வரத் விநாயகர் (VaradVinayak): மகத், ராய்காட் மாவட்டம்.
5. சிந்தாமணி (Chintamani): தேவுர், புனே மாவட்டம்.
6. கிரிஜாதமஜ் (Girijatmaj): லேநயத்ரி, புனே மாவட்டம்.
7. விக்னஹர் (Vighnahar): ஓசார், புனே மாவட்டம்.
8. மகா கணபதி (Mahaganapati): ரஞ்சன்காவ், புனே மாவட்டம். 

நம்பிக்கைகள்:

• இந்த எட்டு கோயில்களிலும் உள்ள விநாயகர் சிலைகளின் உருவமும், தும்பிக்கையின் திசையும் வேறுபடும்.
• இந்த யாத்திரை 3 நாட்கள் வரை நீடிக்கும் என்றும், இதை முடித்தபின் மீண்டும் முதல் கோயிலுக்குத் திரும்புவது முக்கியம் என்றும் நம்பப்படுகிறது. 
• 
  

🌼 அஷ்ட விநாயகர் தலங்கள் – சுருக்கமான விளக்கம் (மாற்றிய உரை)

🐘 மோர்காம் – ஸ்ரீ மயூரேசர்

மகாராஷ்டிர மாநிலத்தில், புனே – ஷோலாப்பூர் பிரதான நெடுஞ்சாலையில், புனே நகரத்திலிருந்து சுமார் 25 கிலோமீட்டர் தொலைவில் மோர்காம் என்ற புனித தலம் அமைந்துள்ளது. இங்கு அருள்பாலிக்கும் விநாயகர் ஸ்ரீ மயூரேசர் எனப் போற்றப்படுகிறார்.

விநாயக சதுர்த்தி காலங்களில் “கணபதி பப்பா மோர்யா” என்ற பக்தி கோஷம் உலகெங்கும் பரவியது இந்தத் தலத்தினாலேயே. மயூரேசரை அபிஷேகம் செய்து, மனமார வணங்கினால் வேண்டிய வரங்கள் நிறைவேறும் என்பது பக்தர்களின் உறுதியான நம்பிக்கை.

🐘 தேயூர் – ஸ்ரீ சிந்தாமணி விநாயகர்

புனே நகரத்திலிருந்து சுமார் 25 கி.மீ. தொலைவில் உள்ள தேயூர் திருத்தலத்தில் ஸ்ரீ சிந்தாமணி விநாயகர் கோயில் கொண்டுள்ளார்.

மூவா, முக்தா, பீமா ஆகிய மூன்று நதிகள் சங்கமிக்கும் புனித இடத்தில் இந்த ஆலயம் அமைந்துள்ளது. தேவலோகத்தில் உள்ள கற்பக விருட்சம் போல, பக்தர்கள் மனதில் நினைப்பதை நிறைவேற்றும் சக்தி கொண்டதால் இவருக்கு “சிந்தாமணி” என்ற திருநாமம் வழங்கப்பட்டது என்று தலவரலாறு கூறுகிறது.

🐘 சித்தடேக் – ஸ்ரீ சித்தி விநாயகர்

புனே – ஷோலாப்பூர் ரயில் பாதையில் உள்ள தோண்ட் ரயில் நிலையத்திலிருந்து சுமார் 18 கி.மீ. தொலைவில், பீமா நதிக்கரையில் சித்தடேக் திருத்தலம் அமைந்துள்ளது.

இங்கு அருள்பாலிக்கும் ஸ்ரீ சித்தி விநாயகர், தவமும் முயற்சியும் செய்தவர்களுக்கு வெற்றியை அளிப்பவர். பிரம்மதேவர் தன் படைப்புத் தொழிலில் சித்தி பெற இங்கு விநாயகரை வழிபட்டதாக தலபுராணம் குறிப்பிடுகிறது.

🐘 ராஞ்ஜணகாம் – ஸ்ரீ மகா கணபதி

புனே – கோரேகான் – அகமத் நகர் நெடுஞ்சாலையில், புனேயிலிருந்து சுமார் 50 கி.மீ. தொலைவில் அமைந்துள்ளது ராஞ்ஜணகாம் திருத்தலம்.

இங்கு காட்சி தரும் ஸ்ரீ மகா கணபதி, அஷ்ட விநாயகர்களில் மிகச் சிறப்பான அழகிய திருமேனி கொண்டவர். அபூர்வ வேலைப்பாடுகளுடன் செய்யப்பட்ட வெள்ளிக் கிரீடம் அணிந்து, ராஜரீதியான காட்சியளிப்பது இந்தத் தலத்தின் தனிச்சிறப்பு.

🐘 லேணாத்ரி – ஸ்ரீ கிரிஜாத்மஜ விநாயகர்

புனே நகரிலிருந்து சுமார் 94 கி.மீ. தொலைவில், குக்கா நதியின் வடமேற்குக் கரையில் அமைந்துள்ளது லேணாத்ரி தலம்.

பார்வதி தேவியின் மற்றொரு பெயர் கிரிஜா. தன் தாயின் திருநாமத்தை தன்னுடன் இணைத்துக்கொண்டு, இங்கு விநாயகர் ஸ்ரீ கிரிஜாத்மஜர் என அருள்பாலிக்கிறார். மலைக் குகையில் அமைந்துள்ள இந்த ஆலயம் தனித்த ஆன்மிக அனுபவத்தை அளிக்கிறது.

🐘 ஓஜர் – ஸ்ரீ விக்னேஸ்வர்

புனே நகரிலிருந்து சுமார் 85 கி.மீ. தொலைவில், குக்கடி நதிக்கரையில் அமைந்துள்ளது ஓஜர் திருத்தலம்.

17-ஆம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்ட இந்த ஆலயத்தில் ஸ்ரீ விக்னேஸ்வர் அருள்பாலிக்கிறார். அஷ்ட விநாயகர் ஆலயங்களில், தங்கத்தால் செய்யப்பட்ட விமானம் கொண்ட ஒரே ஆலயம் இதுவே என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. அனைத்து தடைகளையும் அகற்றும் சக்தி இவருக்குள்ளது.

🐘 பாலி – ஸ்ரீ பல்லாலேச்வர விநாயகர்

புனே நகரத்திலிருந்து சுமார் 120 கி.மீ. தொலைவில், சரஸ்காட் கோட்டை மற்றும் அம்பா நதிக்கிடையே பாலி கிராமம் அமைந்துள்ளது.

‘பல்லால்’ என்ற சிறுவனின் அளவில்லா பக்தியால் மகிழ்ந்து, விநாயகர் இங்கு தங்கி அருள்பாலித்ததாக கூறப்படுகிறது. அதனால் இவர் ஸ்ரீ பல்லாலேச்வர விநாயகர் என அழைக்கப்படுகிறார். 21 முறை பிரதட்சணம் செய்து வணங்கினால் வேண்டிய காரியங்கள் கைகூடும் என்பது பக்தர்களின் நம்பிக்கை.

🐘 மஹத் – ஸ்ரீ வரத விநாயகர்

புனே நகரிலிருந்து சுமார் 85 கி.மீ. தொலைவில் உள்ள மஹத் கிராமத்தில் ஸ்ரீ வரத விநாயகர் ஆலயம் அமைந்துள்ளது.

எட்டு யானைகள் ஆலயத்தைத் தாங்கி நிற்பதைப் போன்ற அமைப்பு இந்தக் கோயிலின் கட்டிடக் கலைச் சிறப்பாகும். இங்கு பக்தர்களே மூலவருக்கு நேரடியாக பூஜை செய்ய அனுமதி உள்ளது. தியானம் மற்றும் மன அமைதிக்குச் சிறந்த தலமாக இந்த இடம் போற்றப்படுகிறது.

🌼 நிறைவு

இந்த வரிசைப்படி அஷ்ட விநாயகர் தலங்களை தரிசனம் செய்தால்,

சங்கடங்கள் நீங்கி, சுப பலன்கள் பெருகும் என்று ஆன்மிக மரபுகள் கூறுகின்றன.

👉 “அஷ்ட விநாயகர் போற்றி தொகுப்பு”

🐘 1. மோரகாவ் – மயூரேஸ்வரர் போற்றி

மயூர வாகனனே போற்றி

மங்கல மூர்த்தியே போற்றி

மோரகாவ் வாசனே போற்றி

மூஷிக வாகனனே போற்றி

ஆதிகணபதியே போற்றி

அருள் புரி விநாயகா போற்றி

🐘 2. சித்தடேக் – சித்திவிநாயகர் போற்றி

சித்தி புத்தி தருவோனே போற்றி

சித்தடேக் வாசனே போற்றி

சித்தம் தெளிவிப்பவனே போற்றி

சகல காரிய நாயகா போற்றி

செயல் நிறைவேற்றும் தேவா போற்றி

🐘 3. பாலி – பல்லாளேஸ்வரர் போற்றி

பக்தர்க்கு கருணை செய்தோனே போற்றி

பாலி க்ஷேத்திர நாதனே போற்றி

பக்தவத்சலனே போற்றி

பாப நாசனனே போற்றி

பல்லாளேஸ்வரா போற்றி

🐘 4. மஹட் – வரதவிநாயகர் போற்றி

வரம் அருளும் விநாயகா போற்றி

வரத மூர்த்தியே போற்றி

மஹட் வாசனே போற்றி

வேண்டுதல் நிறைவேற்றுபவனே போற்றி

வெற்றி தரும் கணபதியே போற்றி

🐘 5. தேஊர் – சிந்தாமணி விநாயகர் போற்றி

சிந்தை எல்லாம் தீர்ப்பவனே போற்றி

சிந்தாமணி கணேசா போற்றி

ஞான ஒளி வழங்குவோனே போற்றி

தேஊர் க்ஷேத்திர நாதனே போற்றி

துன்பம் அகற்றும் தேவா போற்றி

🐘 6. லேண்யாத்ரி – கிரிஜாத்மஜர் போற்றி

பார்வதி புத்ரனே போற்றி

பர்வத வாசனே போற்றி

கிரிஜாத்மகா போற்றி

யோக ஞான ரூபனே போற்றி

லேண்யாத்ரி விநாயகா போற்றி

🐘 7. ஓ஝ர் – விக்னஹரர் போற்றி

விக்னம் அழிப்பவனே போற்றி

வெற்றிக் கதவுத் திறப்பவனே போற்றி

ஓ஝ர் வாசனே போற்றி

காரிய சித்தி தருவோனே போற்றி

விக்னேஸ்வரா போற்றி

🐘 8. ராஞ்ஜணகாவ் – சங்கடஹர விநாயகர் போற்றி

சங்கடம் தீர்ப்பவனே போற்றி

சாந்தி அருளும் தேவா போற்றி

ராஞ்ஜணகாவ் நாதனே போற்றி

சங்கர வரதனே போற்றி

சரணாகதி காப்போனே போற்றி

🌼 நிறைவு மங்கள போற்றி 🌼

அஷ்ட விநாயகர் போற்றி

அருள் பொழியும் கணேசா போற்றி

எட்டு தல நாதனே போற்றி

எல்லா சங்கடம் தீர்ப்பவனே போற்றி

மங்கள மூர்த்தி மோரயா போற்றி 🙏

 ஸ்ரீ அஷ்டவிநாயக ஸ்தோத்திரம்

ஸ்ரீ கணேசாய நம

ஸ்வஸ்தி ஸ்ரீ கணநாயகோ

கஜமுகோ மோரேஸ்வரஃ ஸித்திதஃ

பல்லாளஸ்து விநாயகஸ்ததா

மடே சிந்தாமணிஸ்தேவரே

லேண்யாத்ரௌ கிரிஜாத்மஜஃ ஸுவரதோ

விக்னேஸ்வரஷ்சோ஝ரே

கிராமே ராஞ்ஜண ஸம்ஸ்திதோ

கணபதிஃ குர்யாத் சதா மங்களம்

இதி ஸ்ரீ அஷ்டவிநாயக ஸ்தோத்திரம் ஸம்பூர்ணம்

🌼 மாஹாத்ம்யம்

(தமிழ் ச்லோகம் – பாடல் நடையில்)

ஓம் கம் கணபதயே நமஃ

ஓம் நமோ ஸ்ரீ கஜவதனா

கணராயா கௌரி நந்தனா

விக்னேஷா பவபய ஹரணா

நமன் மாஜே ஸாஷ்டாங்கி

நந்தர் நமிலீ ஸ்ரீ சரஸ்வதி

ஜகன்மாதா பகவதி

ப்ரஹ்மகுமாரீ வீணாவதி

வித்யாதாத்ரீ விஷ்வாசி

நமன் தைசே குருவர்யா

ஸுகநிதான் ஸத்குருராயா

ஸ்மரூனீ த்யா பவித்ர பாதா

சித்த சுத்த ஜாஹலே

தோர மஹாத்மே ஸந்தஜன

புத்கண ஆணி ஸஜ்ஜன

கரூன் த்யாஞ்சி நமன்

க்ரந்த ரசனா ஆரம்பிலீ

அஷ்டவிநாயகாசே மங்கள ஸ்தோத்ர

ஆணி த்யாசே மாஹாத்ம்ய பவித்ர

தோன்ஹீ யாச் க்ரந்தீ ஏக

மிலிந்த மாதவே ரசிலீ

அஷ்டவிநாயகாஞ்சீ ஆட் நாவே

ஏகே ஏக நாம் மனீ ஜபாவே

ஆணி சரணீ நம்ர் வாவே

நமன் பாவே கரூனி

மோரகாவ் ஸ்தித மயூரேஸ்வராய நமஃ ।

சித்தடேக் நிவாஸி சித்திவிநாயகாய நமஃ ।

பாலீக்ஷேத்ரஸ்ய பல்லாளேஸ்வராய நமஃ ।

மஹட் வாஸீ வரதவிநாயகாய நமஃ ।

தேஊரேஸ்வர சிந்தாமணி கணேசாய நமஃ ।

லேண்யாத்ரீ ஸ்வாமீ கிரிஜாத்மகாய நமஃ ।

ஓ஝ர் நிவாஸீ விக்னஹராய நமஃ ।

ராஞ்ஜணக்ராமாதீபதி சங்கர வரதாய நமஃ ॥

🌼 தியான ஸ்லோகம்

(தமிழ் ச்லோகம் – வாசிப்பு நடையில்)

நந்தர் ஹோஊநீ ஸ்திரசித்த

பைசூனீ ஆசநீ த்யானஸ்த

ஸ்மரதோ மனீ கிரிஜாஸுத

விவித ரூபீ கணேஷ

மூளாரம்பா கஜாநனா

கணாதீஷா ப்ரஸன்ன வதனா

ப்ரஹ்மரூபா மூஷக வாகனா

மஹோத்கடா கணபதி

சிந்தாமணி கணேஷ்வரா

ஞானரூபா மயூரேஷ்வரா

ஜகத்பாலகா பரஷுதரா

ஓங்காரா ஸ்ரீ சதுர்புஜா

வக்ரதுண்டா லம்போதரா

தும்ரவர்ணா ஸகல பயஹரா

தேவதேவேஷா ஸித்தீவரா

மஹாபலா ஹேரம்பா

ஸுந்தர வதனா ஏகதந்தா

விகடா கந்தர்வ பூஜிதா

ஸுமுகா ஸாம்பஸுதா

மங்களமூர்த்தி மோரயா

நாமே தூழீ ஸஹஸ்ர

அஷீ அஷ்டரூபே பரீ

நடலாஸீ ஆட் திகாணீ

அவதரலாஸீ பக்தஜனாங் காரணே

ஏக ஏக தே தேவஸ்தான

ஸ்வயம் பூ புண்யக்ஷேத்ர மஹான்

கர்தா ஸ்மரண கேதா தர்ஷண

இச்சா பூர்ண ஹோதஸே

ம்ஹணோனீ வாவே பாவிக

நித்ய ஸ்மரவா கஜமுக

தன தான்ய ஐஷ்வர்ய ஸுக

புத்ர பௌத்ர லாபதீ

அபிராமி அந்தாதி 

1.மோர்காவ் மயூரேஸ்வரர் – விரிவான புராணக் கதை

மகாராஷ்டிர மாநிலம், புனே மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள மோர்காவ் என்னும் புனிதத் தலமே அஷ்டவிநாயகர்களில் முதன்மையானதாக விளங்கும் மயூரேஸ்வரர் குடிகொண்ட திருத்தலம் ஆகும். இந்தத் தலத்தின் மகிமை, விநாயக புராணங்களிலேயே மிகவும் விரிவாகக் கூறப்படுகிறது. முற்காலத்தில் சக்ரபாணி என்னும் அரசன் ஆட்சி செய்துவந்தான். அவனுக்குப் பல ஆண்டுகளாகப் புத்திர பாக்கியம் இல்லாததால், அவன் மனம் மிகவும் வேதனைக்குள்ளானது. அப்போது ஷௌனக மகரிஷி அவனுக்கு அருள்புரிந்து, “உனக்கு மகன் பிறப்பான்; ஆனால் அவன் வாழ்வில் பெரும் விதி நிகழ்வுகள் ஏற்படும்” என்று கூறினார். அந்த அருளின் பயனாகச் சிந்து என்ற மகன் பிறந்தான். இளமையிலேயே அபார சக்தியும் வீரமும் கொண்ட சிந்து, தன்னில் இருந்த அகந்தையால் கடுமையான தவம் செய்து சூரிய தேவனைப் பிரார்த்தித்தான். அவனுடைய தவத்தில் மகிழ்ந்த சூரிய நாராயணன், அவனுக்கு அமுதம் அருந்தச் செய்து, அவனை அமரனாக்கினான். அமரத்துவம் பெற்ற சிந்து, காலப்போக்கில் தனது சக்தியைத் தவறாகப் பயன்படுத்தத் தொடங்கினான். தேவர்கள், முனிவர்கள், மனிதர்கள் என யாரையும் மதிக்காமல், அவர்களை அடக்கி ஒடுக்கத் தொடங்கினான். அவன் கொடுமைகள் எல்லை மீறியபோது, தேவர்கள் அனைவரும் அஞ்சி, தங்களுடைய உயிரைக் காப்பாற்றிக்கொள்ளப் பல திசைகளிலும் ஓடினர். இறுதியில் அவர்கள் ஸ்ரீ விஷ்ணுவை அடைந்து, “எங்களை ரட்சியுங்கள்” என்று சரணடைந்தனர். விஷ்ணு தனது சக்தியால் சிந்துவுடன் போரிட்டாலும், அமரத்துவம் பெற்ற அவனை முழுமையாக அழிக்க முடியாமல், ஒரு கட்டத்தில் கந்தகி நகரத்தில் அவனால் சிறைபிடிக்கப்பட்டார். தேவேந்திரன் உள்ளிட்ட தேவர்கள் அனைவரும் சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர். அந்தச் சிறை நிலையிலேயே, அவர்கள் விநாயகனையே முழுமனதுடன் சரணடைந்து, விநாயகர் மூர்த்தியை நிறுவி, தியானம் செய்து பூஜை செய்தனர். தேவர்களின் பக்தியும் அழுகுரலும் விநாயகரின் கருணையை ஈர்த்தது. விக்னஹர்த்தா கணபதி அவர்கள் முன் தோன்றி, “சிந்துவை அழிப்பதற்காக நான் அவதாரம் எடுப்பேன்” என்று வரம் அளித்தார். அந்த வரத்தின் படியே, பார்வதி தேவியின் கர்ப்பத்தில் விநாயகர் அவதரித்தார். அவதரித்த விநாயகர், மயில் வாகனத்தில் அமர்ந்து, கையில் பரசுவை ஏந்தியவாறு, மயூரேஸ்வரராகச் சிந்துவின் முன் தோன்றினார். விநாயகரின் அந்த பிரம்மாண்டமான, தேஜஸ்மிக்க ரூபத்தை கண்ட சிந்து ராட்சசன் நடுங்கி அஞ்சி நின்றான். ஒரே கணத்தில், விநாயகர் பரசுவை வீசி, சிந்துவை வீழ்த்தினார். சூரியனிடமிருந்து பெற்ற அமுதம் அவன் உடலை விட்டு வெளியேற, சிந்து ஈசன் அருளால் உயிரிழந்தான். அவனது மரணத்துடன் உலகில் ஏற்பட்ட அனைத்து துன்பங்களும் நீங்கின. தேவர்கள் சிறையிலிருந்து விடுதலை பெற்றனர். அவர்கள் அனைவரும் ஆனந்தக் கண்ணீருடன் விநாயகரைப் போற்றி, “மயூரேஸ்வராய நமோ நமஃ” என்று வணங்கினர். அந்த இடமே மோர்காவ் எனப் புகழ்பெற்று, அங்கே மயில் வாகனத்தில் அமர்ந்த மயூரேஸ்வர விநாயகர் இன்று வரை பக்தர்களின் துன்பங்களை நீக்கும் முதன்மை அஷ்டவிநாயகராக அருள்பாலித்து வருகிறார்.

2.சித்தடேக் – ஸித்திவிநாயகர் பற்றிய புராண ஆதாரங்களைக் கொண்டு,

🌺 சித்தடேக் – ஸித்திவிநாயகர்

அஷ்டவிநாயகர்களில் இரண்டாவதாகப் போற்றப்படும் திருத்தலம் சித்தடேக் ஆகும். இங்கு அருள்பாலிக்கும் விநாயகர் “ஸித்திவிநாயகர்” என அழைக்கப்படுகிறார். இந்தத் தலத்தின் மகிமை, செயல்களில் சித்தி வழங்கும் தன்மையால் மிகச் சிறப்பாக விளங்குகிறது. படைப்புத் தொழிலை மேற்கொள்ள விரும்பிய பிரம்மதேவனுக்கு ஒருகாலத்தில் பெரும் அகந்தை ஏற்பட்டது. “நானே சிருஷ்டிகர்த்தா” என்ற எண்ணத்துடன் உலகத்தை உருவாக்கத் தொடங்கியபோது, அவனுடைய செயல்களில் இடையூறுகள் தொடர்ந்து எழுந்தன. எவ்வளவு முயன்றும் படைப்புப் பணிகள் சரியாக நிறைவேறாததை உணர்ந்த பிரம்மதேவன், தனது அகந்தையை விட்டு, விநாயகனையே சரணடைந்தான். “ஓம் கணேசாய நமஃ” என்று இடைவிடாது ஜபம் செய்து, முழுமனதுடன் விநாயகரை நினைத்தபோது, விநாயகர் அவனுக்கு நேரடியாக தரிசனம் அளித்து, “எந்தக் காரியத்தையும் தொடங்கும் முன் என்னை நினைத்தால், அந்தச் செயல் நிச்சயம் சித்தி பெறும்” என்று வரமளித்தார். அந்த வரத்தை மனதில் ஏற்று, விநாயகருக்கு நமஸ்காரம் செய்து, பிரம்மதேவன் மீண்டும் உலகப் படைப்பைத் தொடங்க, இந்தமுறை எந்த இடையூறும் இல்லாமல் சிருஷ்டி சீராக நடைபெறத் தொடங்கியது. காலம் கடந்தபின், ஸ்ரீ விஷ்ணுவின் செவிக்கருகிலிருந்த மாசிலிருந்து மது மற்றும் கைடபன் எனும் இரு கொடிய அசுரர்கள் திடீரென உருவானார்கள். அவர்கள் தங்களின் வலிமையால் தேவர்கள் அனைவரையும் அச்சுறுத்த, இந்திரன், சந்திரன், குபேரன் உள்ளிட்டோர் நடுங்கத் தொடங்கினர். இதைக் கண்ட ஸ்ரீ விஷ்ணு கடும் கோபத்துடன் அந்த அசுரர்களுடன் மல்லயுத்தத்தில் ஈடுபட்டார். ஆனால் மது–கைடபர்கள் மாயையிலும் சூழ்ச்சியிலும் தேர்ந்தவர்கள்; பல்வேறு வேடங்கள் எடுத்து, விஷ்ணுவின் போராட்டத்தைத் தடை செய்தனர். தர்மத்தின் வழியில் செயல்பட வேண்டுமென்று உணர்ந்த விஷ்ணு, நேரடி யுத்தத்தைத் தற்காலிகமாக நிறுத்தி, கந்தர்வ ரூபம் எடுத்துக் கொண்டு, இனிய இசையைப் பாடத் தொடங்கினார். அந்த இசை மனிதர்கள், மிருகங்கள், பறவைகள் என அனைவரையும் மட்டுமல்லாமல், சிவபெருமானையும் மயக்கமடையச் செய்தது. அப்போது விஷ்ணு, சிவபெருமானிடம், “இந்த அசுரர்களை அழிக்க எனக்கு வரம் அருள வேண்டும்” என்று வேண்டினார். அதற்கு சிவபெருமான், “கணபதியை வழிபடாமல் எந்தப் பெரும் காரியத்திலும் வெற்றி கிடையாது. முதலில் விநாயகரை வணங்கி, அவரின் அருளைப் பெற்றுக்கொள்” என்று அறிவுறுத்தினார். அந்த உபதேசத்தை ஏற்ற ஸ்ரீ விஷ்ணு, சித்தடேக் எனும் புனிதத் தலத்தில் தூய்மையான மனதுடன் “ஓம் கணேசாய நமஃ” என ஜபம் செய்து, விநாயகரைத் தவம் செய்து வழிபட்டார். விநாயகர் அவரது தவத்தில் மகிழ்ந்து, அசுரர்களை அழிக்கும் சக்தியையும், வெற்றியின் வரத்தையும் அருளினார். அந்த அருளின் பலனாக, விஷ்ணு மீண்டும் மது–கைடபர்களுடன் போரிட்டு, அவர்களை அழித்து, முழுமையான வெற்றியைப் பெற்றார். இந்த வெற்றி சித்தி பெற்ற இடம் என்பதால், அந்தத் தலம் “சித்தடேக்” எனப் பெயர்பெற்றது. அங்கு ஸ்ரீ விஷ்ணுவுக்கு சித்தி அளித்த விநாயகர், “ஸித்திவிநாயகர்” என்ற திருநாமத்துடன், இன்று வரை பக்தர்களின் காரியங்களுக்கு சித்தி அருளும் தெய்வமாக அருள்பாலித்து வருகிறார்.

3.பாலி – பல்லாளேஸ்வரர்

(விரிவான புராணக் கதை – )

அஷ்டவிநாயகர்களில் மூன்றாவதாகப் போற்றப்படும் திருத்தலம் மகாராஷ்டிர மாநிலம் குலாபா மாவட்டம், சுதாகட் தாலுக்காவில் அமைந்துள்ள பாலி என்னும் கிராமமாகும். இத்தலத்தில் அருள்பாலிக்கும் விநாயகர் “பல்லாளேஸ்வரர்” எனப் புகழ்பெற்றவர். இந்தத் தலத்தின் புராணம், பக்தியின் உச்சத்தை எடுத்துக்காட்டும் ஒரு குழந்தை பக்தரின் கதையாக விளங்குகிறது. அந்தக் காலத்தில் பாலி கிராமத்தில் கல்யாணஷேட் என்னும் செல்வந்தரும், அவருடைய பத்தினியான இண்டுமதி என்னும் சதீவான பெண்ணும் வாழ்ந்து வந்தனர். அவர்கள் எல்லா விதமான செல்வ வளங்களாலும் நிறைந்திருந்தாலும், புத்திர பாக்கியம் மட்டும் அவர்களுக்குக் கிடைக்கவில்லை. இதனால் அவர்கள் பல ஆண்டுகள் பல்வேறு விரதங்களையும், நெறிப்பூஜைகளையும், நவஸங்களையும் செய்து இறைவனை வேண்டினர். ஆனால் நீண்ட காலமாக அவர்களின் வேண்டுதல் நிறைவேறவில்லை. ஒருமுறை இண்டுமதி தனது தாய் வீட்டிற்கு சென்றபோது, அங்கு கணபதி மகிமையை விளக்கும் கதையை பக்தியுடன் கேட்டாள். அந்த பக்தியின் பலனாக, அவளுக்கு ஒரு தெய்வீகமான ஆண் குழந்தை பிறந்தது. அந்தக் குழந்தைக்கு “பல்லாள்” எனப் பெயர் வைத்தனர். சிறுவயதிலிருந்தே பல்லாள், கணபதி மீது ஆழ்ந்த பக்தி கொண்டவனாக விளங்கினான். அவன் எப்போதும் ஜபமாலை எடுத்து “ஓம் கணபதயே நமஃ” என ஜபம் செய்து, கணபதி தியானத்தில் மூழ்கியிருந்தான். தனது நண்பர்களை ஒன்றுகூட்டி, சிறு சிறு பூஜைகளைச் செய்து, கணபதி பக்திப் பாடல்களைப் பாடி, முழுமையாக பக்தியில் ஈடுபட்டான். அவனுக்கு பசி, தாகம் என்ற உணர்வே இல்லாமல், இரவு பகல் கணபதி நினைவிலேயே இருந்தான். இதைக் கண்ட கிராம மக்கள் சிலர், “இந்தப் பையன் மற்ற குழந்தைகளையும் வழிதவறச் செய்கிறான்” என்று குற்றம் சாட்டத் தொடங்கினர். அவர்களுடைய புகார்களைக் கேட்ட பல்லாளின் தந்தை கல்யாணஷேட், கடும் கோபமடைந்து, பக்தியைப் புரியாத அகந்தையால், தனது மகனை கடுமையாகத் தண்டித்தார். பல்லாளை கயிற்றால் கட்டி அடித்ததுடன், அவன் செய்து கொண்டிருந்த கணபதி பூஜையையும் கலைத்தார். அந்த மென்மையான குழந்தை தாங்க முடியாத வேதனையில், கணபதியை நினைத்தபடியே மயக்கமடைந்து விழுந்தது. அந்த நேரத்தில், தனது பக்தனின் வேதனையை சகிக்க முடியாமல், கணபதி தானே நேரடியாக அவன் முன் தோன்றி, பல்லாளுக்கு தரிசனம் அளித்தார். அவரது தலையில் கருணை நிறைந்த வரத ஹஸ்தத்தை வைத்து, ஆயிரம் ஆசீர்வாதங்களை அருளினார். “என் மீது உண்மையான பக்தி கொண்ட உன்னை, நான் எப்போதும் காப்பேன்” என்று அருளிய கணபதி, அந்த இடத்திலேயே தங்கினார். பல்லாளின் ஈஸ்வரனாகிய கணபதி, அந்நாளிலிருந்து “பல்லாளேஸ்வரர்” என்ற திருநாமத்துடன், அந்தப் புனிதத் தலத்தில் நிலைபெற்று, உண்மையான பக்தியை மதிக்கும் தெய்வமாக அருள்பாலித்து வருகிறார்.! 

4. மஹட் – வரதவிநாயகர்

(விரிவான புராணக் கதை – )

அஷ்டவிநாயகர்களில் நான்காவதாகப் போற்றப்படும் திருத்தலம் மகாராஷ்டிர மாநிலம் குலாபா மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள மஹட் என்னும் புனிதக் க்ஷேத்திரமாகும். இங்கு அருள்பாலிக்கும் விநாயகர் “வரதவிநாயகர்” என்ற திருநாமத்தால் புகழ்பெற்றவர்; வேண்டிய வரங்களைத் தாமதமின்றி அருளும் தெய்வமாக அவர் இத்தலத்தில் விளங்குகிறார். பண்டைய காலத்தில் மகத தேசத்தில் ஒரு மன்னன் ஆட்சி செய்துகொண்டிருந்தபோது, அவன் தனது அரண்மனையில் முன்னோர்களுக்கான ஸ்ராத்தக் கிரியையை மிகுந்த மரியாதையுடன் நடத்தினான். அந்த ஸ்ராத்தத்திற்கு பல தவசீலர்களும், மகரிஷிகளும் அழைக்கப்பட்டனர். அவ்வாறு கூடியிருந்த முனிவர்களின் மத்தியில் க்ருத்ஸமதர் என்னும் பெரும் ரிஷியும் இருந்தார். அந்தச் சபையில், அத்திரி முனிவர், தன்னறியாமலோ அல்லது அகந்தையாலோ, க்ருத்ஸமதரின் பிறப்பைப் பற்றிக் கேலி செய்து, “உன் பிறப்பு முழுமையாகத் தூய்மையானதல்ல” என்று பொதுமன்றத்தில் அவமானப்படுத்தினார். அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட சபையினர் சிலர் சிரித்தனர். இது க்ருத்ஸமதரின் மனதை மிகுந்த வேதனையில் ஆழ்த்தியது. அந்த அவமானத்தைத் தாங்க முடியாமல், அவர் உடனே அங்கிருந்து எழுந்து, தன் தாயின் அருகே சென்று, தனது பிறப்பின் உண்மையைக் கேள்வியிட்டார். அப்போது அவரது தாய், மனம் கலங்கி, ஒருகாலத்தில் தன்னால் நிகழ்ந்த ஒரு தவறே க்ருத்ஸமதரின் பிறப்பிற்குக் காரணம் என்று உண்மையை ஒப்புக்கொண்டாள். இதைக் கேட்ட க்ருத்ஸமதர், தன்னுள் எழுந்த துக்கமும் கோபமும் கலந்த உணர்ச்சியால், தன் தாயை நோக்கி, “நீ இப்பூமியில் முள் நிறைந்த காட்டுச் செடியாகப் பிறப்பாய்” என்று சாபமிட்டார். அந்தச் சாபம் உடனே பலித்தது. பின்னர் க்ருத்ஸமதர், தனது பிறப்பால் ஏற்பட்ட குற்றத்தைத் தணிக்கவும், பாவங்களைப் போக்கவும், அடர்ந்த காட்டுப் பகுதியாகிய புஷ்பக வனம் என்னும் தனிமையான இடத்தை நாடினார். அங்கு அவர் கடும் தவம் புரிந்தார். உலர்ந்த இலைகளையே உணவாகக் கொண்டு, “ஓம் கணபதயே நமஃ” என்ற விநாயக மந்திரத்தை இடைவிடாது ஜபித்து, ஆண்டுகள் பல தவம் செய்தார். அவரது தவத்தின் உச்சியில், விநாயகர் தானாகவே அவருக்கு முன் தோன்றி, “நீ பெரும் தவசீ; உன் தவத்தில் நான் மகிழ்ந்தேன். உனக்கு வேண்டிய வரத்தைத் தாராளமாகக் கேள்” என்று அருளினார். அதற்கு க்ருத்ஸமதர், “இந்தக் காடு புனிதமாக வேண்டும்; மேலும், பக்தர்கள் வேண்டிய வரங்களை நிறைவேற்றும் தெய்வமாக நீ இங்கே நிலைபெற வேண்டும்” என்று வேண்டினார். விநாயகர் உடனே “ததாஸ்து” என்று அருளி, அந்த வனப்பகுதியையே புனித க்ஷேத்திரமாக மாற்றினார். அந்நாளிலிருந்து அந்த இடம் மஹட் எனப் பெயர்பெற்று, அங்கே குடிகொண்ட விநாயகர் “வரதவிநாயகர்” என்ற நாமத்துடன், உண்மையான பக்தர்களின் வேண்டுதல்களை நிறைவேற்றும் கருணைத் தெய்வமாக அருள்பாலித்து வருகிறார். இந்தக் கதை, அகந்தையின் விளைவுகளையும், தவம் மற்றும் விநாயக பக்தியின் மகிமையையும் உலகிற்கு உணர்த்தும் புண்ணிய புராணமாக விளங்குகிறது.

5. தேஊர் – சிந்தாமணி கணேஷர்

(விரிவான புராணக் கதை )

அஷ்டவிநாயகர்களில் ஐந்தாவதாகப் போற்றப்படும் திருத்தலம் மகாராஷ்டிர மாநிலம் புனே மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள தேஊர் எனும் புனிதக் க்ஷேத்திரமாகும். இங்கு அருள்பாலிக்கும் விநாயகர் “சிந்தாமணி கணேஷர்” என அழைக்கப்படுகிறார்; பக்தர்கள் மனதில் எழும் எல்லா கவலைகளையும் நீக்கும் கருணைமிகு தெய்வமாக அவர் இத்தலத்தில் விளங்குகிறார். முற்காலத்தில் இந்திரன், தனது அகந்தையும் காமவெறியும் காரணமாக, மகரிஷி கௌதமரின் மனைவி அகல்யையை ஏமாற்றி தவறான வழியில் நடந்தான். இதனால் கொந்தளித்த கௌதம மகரிஷி, அகல்யையை உடனே கல்லாக மாறச் செய்து, இந்திரனை கடும் சாபத்தால் தண்டித்தார். அந்தச் சாபத்தின் விளைவாக, இந்திரனின் உடல் ஒளி மங்கியது; அவன் உடலெங்கும் புண்கள் தோன்றி, தாங்க முடியாத துர்நாற்றம் பரவியது. இந்த அவஸ்தையால் இந்திரன் மட்டுமல்லாது, தேவர்களும் பெரும் கலக்கத்தில் ஆழ்ந்தனர். தேவர்கள் அனைவரும் கௌதமரிடம் சென்று, பணிவுடன் மன்னிப்பு கேட்டனர். அவர்களின் வேண்டுகோளை ஏற்ற கௌதமர், அகல்யைக்கும் இந்திரனுக்கும் உபசாபம் அளித்தார்; இருப்பினும், “பரஸ்த்ரீ கமனம்” என்பது மிகப் பெரிய பாவம் என்பதால், இந்திரனுக்கு முழுமையான அமைதி உடனடியாக கிடைக்காது என்றும், அவன் தன் பாவத்தைப் போக்கிக் கொள்ள வேண்டிய வழியாக கணபதி பூஜை, தியானம், ஜபம் ஆகியவற்றை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்றும் கூறினார். அந்தக் காலத்தில், சாபத்தின் வேதனையைத் தாங்க முடியாமல், இந்திரன் பூமியில் புழுவைப் போல் புரண்டு, “அய்யோ, அய்யோ” என்று கதறிக்கொண்டிருந்தான். அவன் நிலையைப் பார்த்த தேவர்கள், அவனிடம் வந்து, கௌதமரின் உபசாபத்தை நினைவூட்டி, கணபதியை வழிபட்டால் துன்பம் நீங்கும் என்று அறிவுறுத்தினர். குறிப்பாக, ப்ருஹஸ்பதி, இந்திரனுக்கு கணபதி மந்திரத்தை உபதேசித்து, அதை முறையாக ஜபிக்கச் சொன்னார். இந்திரன் அந்த உபதேசத்தை ஏற்று, முழு நம்பிக்கையுடன் கணபதியைத் துதி செய்து, தியானமும் பூஜையும் மேற்கொண்டான். காலப்போக்கில், அவன் மனத்தில் இருந்த கவலைகள் ஒவ்வொன்றாக நீங்கி, அவன் வேண்டிய அனைத்தும் நிறைவேறத் தொடங்கின. அவன் பக்தியில் மகிழ்ந்த கணபதி, தேஊர் க்ஷேத்திரத்தில் இந்திரனுக்கு நேரடியாகத் தரிசனம் அளித்தார். அந்த தரிசனத்தின் நொடியில், இந்திரனின் உடலில் இருந்த குற்றப்பாவச் சின்னங்கள் மறைந்தன; அவனது உருவம் மாறி, ஆயிரம் கண்களை உடைய “சஹஸ்ராக்ஷன்” என்ற தெய்வீக வடிவத்தை மீண்டும் பெற்றான். மனத்தில் நினைத்ததை அளிக்கும் தெய்வமாகிய கணபதி, அந்நாளிலிருந்து “சிந்தாமணி” என்ற திருநாமத்துடன் தேஊரில் நிலை – பெற்று, துன்பத்தில் அழைக்கும் பக்தர்களிடம் உடனடியாக வந்து, அவர்களின் கவலைகளை நீக்கி, மங்களத்தை அளிக்கும் கருணைத் தெய்வமாக அருள்பாலித்து வருகிறார். அந்த சிந்தாமணி கணபதியின் திருவடிகளில் தலையை வைத்து வணங்கி, அவரது மகிமையைப் பாடுவதே இந்தத் தலத்தின் முக்கிய பாராயணமாகக் கருதப்படுகிறது.

6.லேண்யாத்ரி – கிரிஜாத்மஜ கணபதி பற்றிய தமிழ் விரிவான கதை.

புனே மாவட்டத்தின் ஜுன்னர் தாலுகாவில் அமைந்துள்ள லேண்யாத்ரி என்னும் மலைத்தலம், அஷ்டவிநாயக தலங்களில் ஆறாவது தலமாகப் போற்றப்படுகிறது. மலைமேல் அமைந்துள்ள அழகிய குகைகளில் இந்த விநாயகர் அருள்பாலிப்பதால், இத்தலம் மிகவும் புனிதமானதாகக் கருதப்படுகிறது. “கிரிஜாத்மஜன்” என்ற பெயரே, பார்வதி தேவியின் மகன் என்பதைக் குறிப்பதாகும்.

ஒரு காலத்தில், இமயமலைக் குமாரியான பார்வதி தேவி, லேண்யாத்ரி மலையில் உள்ள ஒரு குகையில் தங்கி கடும் தவம் செய்தார். தனக்கு கணேசன் போன்ற ஒரு மகன் வேண்டும் என்ற ஆழ்ந்த விருப்பத்துடன், பாத்ரபத மாதம் சுத்த சதுர்த்தி திருநாளில், மண்ணால் ஒரு சிறிய அழகிய உருவத்தை அவர் உருவாக்கினார். அந்த மண்ணால் செய்த மூர்த்தி, தெய்வீக ஒளியால் பிரகாசிக்கத் தொடங்கியது. பார்வதி தேவி ஆழ்ந்த சமாதி நிலையில், கடுமையான தவத்தில் ஈடுபட்டார்.

அவளுடைய எல்லையற்ற பக்தியையும் தாய்மையின் தூய விருப்பத்தையும் கண்டு மகிழ்ந்த மகாகணபதி, அந்த மண்ணால் செய்யப்பட்ட மங்கள மூர்த்திக்கு உயிர் அளித்தார். அக்கணமே அந்த மண் உருவம் உயிர் பெற்று, கணபதியாக மாறியது. அப்போது அவர், “அம்மா, கண்களைத் திறந்து பாருங்கள். உலகத்தைப் படைத்த தாயே நீர். உமது விருப்பத்தை நிறைவேற்ற நான் ஒரு சிறு குழந்தை வடிவில் அவதரித்துள்ளேன். நீர் என் தாய், நான் உமது மகன். உமது திருவடிகளை வணங்குகிறேன்” என்று கூறினார்.

குழந்தை கணேசனைப் பார்த்ததும், பார்வதி தேவி அளவற்ற மகிழ்ச்சி அடைந்தார். அவரது கண்களில் ஆனந்தக் கண்ணீர் பெருகியது. தாயின் உள்ளம் அன்பும் பாசமும் நிறைந்து வழிந்தது. அந்த வேளையில், எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் தேவர்கள் மலர்மழை பொழிந்து, இந்த தெய்வீக நிகழ்வை கொண்டாடினர். பார்வதி தேவி மகாசதி என்றும், அவரது மகன் மகாகணபதி என்றும் தேவர்களால் வணங்கப்பட்டனர்.

காலம் சென்றதும், அந்த குழந்தை கணேசன் வளர்ந்து, உலகில் உள்ள எல்லா தடைகளையும் நீக்கும் வல்லமை பெற்றவராக விளங்கினார். அவரது கருணையால், பக்தர்களின் வாழ்க்கையில் இருந்த துன்பங்களும் தடைகளும் அழிந்தன. கொடூரமான அசுரர்கள் மற்றும் ராட்சசர்கள் கணபதியுடன் போருக்கு வந்தபோதும், அவர் அனைவரையும் அடக்கி, தர்மத்தை நிலைநாட்டினார். தீய எண்ணம் கொண்டவர்களின் கபடத்தை உணர்ந்து, அவர்களை அழித்து, தனது மகா வீரத்தைக் காட்டினார்.

யமன், ஆதிசேஷன் போன்ற பெருமை கொண்ட சக்திகள்கூட அகந்தையால் நிரம்பியபோது, அந்த அகந்தையை அழித்து, அவர்களை தமது திருவடிகளில் சரணடையச் செய்தார். இவ்வாறு கணபதியின் பால லீலைகள் லேண்யாத்ரி தலத்தில் பலவாக நிகழ்ந்ததால், அந்த பூமி மிகுந்த புனிதத்தன்மை பெற்றது.

பார்வதி தேவியின் மகனாக அவதரித்ததால், “கிரிஜாத்மஜன்” என்ற திருநாமம் பெற்ற இந்த விநாயகர், லேண்யாத்ரி தலத்தில் இன்றும் அருள்பாலித்து வருகிறார். அவரை பக்தியுடன் வணங்குவோரின் வாழ்வில் உள்ள எல்லா தடைகளையும் நீக்கி, நன்மையும் ஞானமும் அருளும் கருணை வடிவமாக, கிரிஜாத்மஜ விநாயகர் திகழ்கிறார்.

7.ஓழர் விக்னேஸ்வரர் 

ஓழர் விக்னஹர விநாயகர் –

புனே மாவட்டத்தில் ஜுன்னர் தாலுகாவில் அமைந்துள்ள ஓழர் என்னும் திருத்தலம், அஷ்டவிநாயகர்களில் ஏழாவது தலமாக போற்றப்படுகிறது. இத்தலத்தில் அருள்புரியும் விநாயகர் “வி஘்னஹரன்” என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவரை பக்தியுடன் நினைத்து இந்தக் கதையை படித்தாலும், கேட்டாலும், பக்தர்களுக்கு புண்ணிய பலன் கிடைக்கும் என்று சாஸ்திரங்கள் கூறுகின்றன.

ஒரு காலத்தில் தேவர்களின் அரசவையில் நாரத முனிவர் வருகை தந்தார். இயல்பாகவே கலகம் விதைக்கும் பண்புடைய நாரதர், தேவர்களுக்குள் அகந்தையும் கோபமும் எழச் செய்வதில் வல்லவர். அப்போது அவர் இந்திரனிடம், “இமயமலைப் பகுதியில் அபிநந்தன் என்னும் அரசன் மிகப் பெரிய யாகம் ஒன்றை நடத்திக் கொண்டிருக்கிறான். அதில் எல்லா தேவர்களும் கலந்து கொண்டு ஹவிர் பாகம் பெற்றுக் கொள்கிறார்கள். ஆனால் அந்த அரசன் உங்களை மட்டும் நினைக்கவே இல்லை. உங்கள் பெயரே அவன் வாயில் வருவதில்லை” என்று சொல்லி இந்திரனின் அகந்தையை தூண்டினார்.

இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட இந்திரன் கடும் கோபமடைந்தான். பற்களை கடித்துக்கொண்டு, கைகள் கால்களை அடித்து, “என்ன இப்படியொரு அவமானமா?” என்று ஆத்திரத்தில் துடித்தான். உடனே அவன் காலபுருஷனை அழைத்து, “அந்த யாகத்தை முற்றிலும் அழித்து விடு” என்று ஆணையிட்டான். அழிவு செய்வதும், உயிர்களை பறிப்பதும் காலனின் இயல்பு என்பதால், அந்த ஆணையை மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக் கொண்டான்.

காலன் உடனே “வி஘்னாசுரன்” என்ற அரக்க உருவம் கொண்டு, காற்றின் வேகத்தில் இமயமலை நோக்கி பாய்ந்தான். அவன் யாகசாலையை அடைந்து, ஹோம குண்டங்களை காலால் மிதித்து உடைத்து, யாக மண்டபத்தை நொறுக்கி, ஒரு நிமிடத்தில் எல்லாவற்றையும் அழித்து விட்டான். நல்ல காரியங்களைச் செய்யும் சஜ்ஜனர்களை துன்புறுத்துவது துஷ்டர்களின் இயல்பு என்றாலும், இறுதியில் அந்த அநியாயத்தை தெய்வமே அழிக்கும் என்பதே தர்மம்.

யாகத்தில் ஏற்பட்ட பெரும் தடையை கண்ட தேவர்கள் அனைவரும் அஞ்சிப் போய், கைகளை கூப்பி விநாயகரை நோக்கி, “விநாயகா, எங்களை காப்பாற்று, இந்த வி஘்னத்தை நீக்குவாய்” என்று பிரார்த்தனை செய்தனர். அந்த வேளையில் ஒரு அதிசயம் நிகழ்ந்தது. பார்வதி தேவி மற்றும் தீபவத்சலை தேவியின் கருவில் இருந்து, கணேசன் அவதாரமாகப் பிறந்தார்.

பார்வதியின் புதல்வனாக அவதரித்த அந்த கணேசர், உடனே யுத்தத்திற்கு தயாராகி, தேவர்களை உடன் அழைத்துக் கொண்டு வி஘்னாசுரனுடன் போருக்கு சென்றார். காலபுருஷனான வி஘்னாசுரன் பலவிதமான பயங்கர உருவங்களை மாற்றி மாற்றி காட்டினான். அதைக் கண்ட தேவர்கள் அஞ்சினார்கள். ஆனால் பார்வதி புதல்வனான கணேசர், தமது அங்குசத்தால் ஒரே தாக்குதல் செய்தார்.

அந்த ஒரே அடியில் வி஘்னாசுரன் முற்றிலும் சிதைந்து, கணேசரின் தெய்வீகத் தன்மையை உணர்ந்தான். “நீங்கள் பார்வதி புதல்வன், கஜானனன் என்பதைக் இப்போது உணர்கிறேன்” என்று கூறி, கணேசரின் திருவடிகளில் விழுந்து மன்னிப்பு கேட்டான். “கௌரி நந்தனனே, கணராயா, விநாயகா! உன் கருணையை என்மீது பொழிய வேண்டும். இன்று முதல் நான் உன் பக்தனாக இருப்பேன். உன் கட்டளையை மட்டுமே பின்பற்றுவேன். என் பெயரை நீ ஏற்றுக் கொண்டு, என்னை உயர்த்த வேண்டும்” என்று வேண்டினான்.

அவனின் சரணாகதியை ஏற்றுக் கொண்ட கணேசர், அவனுக்கு அபயம் அளித்து, “வி஘்னேஸ்வரன்” என்ற பெயரை தாமே ஏற்றுக் கொண்டார். இதனால் எல்லா தேவர்களும் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தனர். பின்னர், புனிதமான பாத்ரபத மாதம், சுத்த சதுர்த்தி நாளில், அந்த மங்கள மூர்த்தியான விநாயகர் ஓழர் கிராமத்தில் நிறுவப்பட்டார்.

அந்த நாளிலிருந்து, ஓழர் விநாயகர் “விக்னஹரன்” என்று அழைக்கப்படுகிறார். சிறியதோ பெரியதோ, எந்தவிதமான தடைகளையும் அகற்றும் சக்தி கொண்டவராக அவர் விளங்குகிறார். கல்வி, ஞானம், புத்தி, செல்வம் ஆகிய அனைத்தையும் பக்தர்களுக்கு அருளும் கருணை வடிவமாக, ஓழர் விக்னஹர விநாயகர் இன்று வரை அருள்பாலித்து வருகிறார்.

8.ராஞ்சணகாவ் மகாகணபதி – தமிழ் விரிவான புராணக் கதை

ராஞ்சணகாவ் என்பது அஷ்டவிநாயகர்களில் எட்டாவது தலமாகப் போற்றப்படும் மிகப் புனிதமான விநாயகத் திருத்தலமாகும். இந்தத் தலம் புனே மாவட்டத்தில் உள்ள ஷிரூர் தாலுகாவில் அமைந்துள்ளது. இங்கு அருள்பாலிக்கும் விநாயகர் “மகாகணபதி” என்று அழைக்கப்படுகிறார். இந்தத் தலத்தின் மகிமையை விளக்கும் கதை மிகுந்த தெய்வீகத்தையும் தர்ம வெற்றியையும் எடுத்துரைக்கிறது.

ஒரு காலத்தில், திரிபுராசுரன் என்ற வலிமைமிக்க அசுரன், கஜானனனாகிய விநாயகரிடம் கடுந்தவம் செய்து வரம் பெற்றான். அந்த வரத்தினால் அவன் அளவுக்கு மீறிய ஆணவமும் அகந்தையும் கொண்டவனாக மாறினான். தன்னால் யாரும் தோற்கடிக்க முடியாது என்ற மமதையில், அவன் கொடுமையான செயல்களில் ஈடுபடத் தொடங்கினான். தேவர்கள்மீது படையெடுத்து, தேவர்களையெல்லாம் அச்சத்தில் ஆழ்த்தினான். அவனுடைய சக்திக்கு ஈடானவன் யாரும் இல்லை என்று அனைவரும் எண்ணும் நிலை ஏற்பட்டது.

அந்த அகந்தை உச்சத்திற்கு சென்றபோது, திரிபுராசுரன் நேரடியாக இந்திரனின் தலைநகரான அமராவதியில் புகுந்தான். இந்திரனை அவன் பதவியிலிருந்து தள்ளிவிட்டு, தானே இந்திரனாக அமர்ந்தான். அமராவதி நகரம் முழுவதும் அசுரர்களால் நிரம்பி, தேவர்களின் ஆட்சி முற்றிலும் சிதைந்தது. இத்தனைக்கு மேலாக, அவன் கயிலாய மலையையே பலமுறை அசைத்து, அங்கே உறையும் பரமசிவனாகிய भोளா சங்கரனையும் அச்சுறுத்தி, அவமானப்படுத்தினான்.

திரிபுராசுரனுக்கு உதவியாளராக இருந்த இன்னொரு அசுரன், மிகுந்த கொடியவனாகவும் பாவச் செயல்களில் ஈடுபடுவனாகவும் இருந்தான். அவன் பாதாள உலகத்திற்கே பேரழிவை ஏற்படுத்தி, அங்குள்ள உயிர்கள் அனைத்தையும் துயரத்தில் ஆழ்த்தினான். இவ்வாறு மூவுலகங்களிலும் அமைதி முற்றிலும் குலைந்தது. மக்கள் வறுமையில் வாடினர்; பாவச் செயல்கள் எல்லையில்லாமல் பெருகின. புண்ணியமும் தர்மமும் அழிந்து, அசுர ஆட்சி முழுமையாக நிலவியது.

தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், மனிதர்கள் என எல்லா உயிரினங்களும் சக்தி இழந்து, மனம் உடைந்து, வாழ்க்கையே துன்பமாக மாறியது. இந்நிலையில், பரமேசுவரனாகிய மகாதேவன் முன்னிலை பெற்றார். அவர், முதலில் விநாயகரை மனமார வேண்டி, அவரது அருளைப் பெற்ற பின்னரே போருக்கு செல்ல வேண்டும் என்று தீர்மானித்தார். விநாயகரின் அனுகிரகத்தால், சிவபெருமான் யுத்தத்திற்குத் தயாரானார்.

பின்னர், திரிபுராசுரனின் அசுரப் படைகளுக்கும், சிவபெருமானின் கணங்களான சிவகணங்களுக்கும் இடையே மிகப் பயங்கரமான போர் தொடங்கியது. பலவகையான ஆயுதங்களும், எண்ணற்ற அஸ்திரங்களும், தீப்பொறிகளும், எங்கும் பறந்தன. தீயின் ஜ்வாலைகள் அனைத்துத் திசைகளையும் நிரப்ப, அடர்ந்த புகையால் சூரியனே மறைந்தது. போர்முரசங்களின் முழக்கம் பத்து திசைகளையும் அதிர வைத்தது.

இவ்வாறு கடுமையான போரின் இறுதியில், திரிபுராசுரன் முற்றிலும் சோர்ந்து வீழ்ந்தான். அவனுடைய அசுரப் படை முழுவதும் அழிக்கப்பட்டது. இறுதியில் திரிபுராசுரன் கொல்லப்பட்டான். சிவபெருமான் வெற்றியடைந்தார். அந்த வெற்றியின் ஆனந்தம், மூவுலகங்களிலும் பரவியது; தேவர்கள், முனிவர்கள், மக்கள் அனைவரும் மகிழ்ச்சியில் திளைத்தனர்.

இந்தப் பெரும் வெற்றிக்குக் காரணமாக இருந்தது விநாயகரின் அருளே என்பதை உணர்ந்த சிவபெருமான், ராஞ்சணகாவ் திருத்தலத்தில், முழு சுத்தமான மனதுடன் விநாயகரை வழிபட்டார். கணேசரின் கிருபையினாலேயே திரிபுராசுரன் அழிக்கப்பட்டான் என்பதை உலகிற்கு உணர்த்தினார். இதனால், அந்த விநாயகத் தலம் உலகம் முழுவதும் புனிதமானதாக, பாவங்களை நீக்கும் தலமாகப் போற்றப்பட்டது.

அதனாலேயே, ராஞ்சணகாவ் மகாகணபதி தலம், அஷ்டவிநாயகர்களில் எட்டாவது தலமாக உயர்ந்தது. இந்த மகாகணபதி, தீமையை அழித்து தர்மத்தை நிலைநாட்டும் சக்தியின் உருவமாக இருந்து, இன்று வரை பக்தர்களுக்கு அருள்பாலித்து வருகிறார்.

“அஷ்டவிநாயக ஸ்தோத்திரத்தின் பலஸ்துதி பயன்கள் 

 முழுமையான தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு – கற்பனை இல்லாமல், அர்த்தம் மாறாமல், பகுதி-பகுதியாக (paragraph style) வழங்குகிறேன்.

பலஸ்ருதி – தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு (விரிவான உரை வடிவில்)

இந்த அஷ்டவிநாயகர்கள் அனைவரையும் காவலராகக் கொண்டு, அவர்களின் திருவடிகளில் தலையை வைத்துப் பணிந்தால், அவர்கள் உடனடியாக கற்பவிருட்சம் போல பக்தர்களின் மன விருப்பங்களை நிறைவேற்றுவார்கள். கண்களை மூடி மனதிற்குள் அவர்களை நினைத்து, ஆயிரம் முறை சாஷ்டாங்க நமஸ்காரம் செய்து, “என் வேண்டுதல் இதுவே” என்று மனமுருகி வேண்டுகிறேன்.

தேவர்களின் தேவராகிய விநாயகன் கருணை கொண்டு, எல்லா துன்பங்களையும் நீக்கி, எங்களை நிம்மதியுடனும் மகிழ்ச்சியுடனும் வாழச் செய்வாராக. அவருடைய கருணையின் நிழல் எப்போதும் எங்கள்மேல் நிலைத்திருக்க வேண்டுகிறேன்.

எங்கள் உறவினரும் நண்பர்களும் அனைவரும் நலமாக இருக்க வேண்டும். கவலை, துன்பம், மனக்கிளர்ச்சி எதுவும் இல்லாமல், லட்சுமி மற்றும் சரஸ்வதி தேவிகள் எங்கள் இல்லத்தில் வாசம் செய்து, எப்போதும் அமைதி நிலவ வேண்டும்.

ரித்தி, சித்தி தேவிகள் எங்கள்மேல் பிரசன்னமாகி, அளவற்ற புத்திசாலித்தனம், நீண்ட ஆயுள், நல்ல ஆரோக்கியம் மற்றும் முழுமையான செழிப்பு எங்களுக்கு எப்போதும் கிடைக்க வேண்டும்.

தன, தானிய, செல்வ வளம் பெருக வேண்டும். நல்ல பண்புகளுடன் கூடிய, பாக்கியமிக்க சந்ததி பிறக்க வேண்டும். இவை அனைத்தோடும் சேர்ந்து, எங்கள் புகழ் உலகமெங்கும் பரவ வேண்டும்.

பூதம், பேய், பிசாசு போன்ற தீய சக்திகள், மந்திரவாதம், சூனியம், அகரோரி வித்தைகள் போன்ற அனைத்திலிருந்தும் எங்களை எப்போதும் பாதுகாக்க வேண்டும். எங்கள் பகைவர்களை முற்றிலும் அழிக்க வேண்டும்.

இரண்டு கால்களுடன் நடப்போர், நான்கு கால்கள் கொண்ட உயிர்கள், வேலைக்காரர்கள், பணியாளர்கள் மற்றும் எங்களைச் சார்ந்த அனைவரும் எங்கிருந்தாலும் அச்சமின்றி பாதுகாப்புடன் இருக்க வேண்டும்.

கபம், வாதம், பித்தம் ஆகிய தோஷங்கள், எட்டு வித நோய்கள், காய்ச்சல், பாம்பு விஷம் போன்ற அனைத்தும், உன் இனிய திருநாமாமிருதத்தால் முற்றிலும் நீங்க வேண்டும்.

நீயே சுகம் அளிப்பவன், துன்பம் போக்குபவன், தடைகளை அழிப்பவன், கல்வியும் ஞானமும் வழங்குபவன். இந்தப் பிறவி கடலைக் கடக்க உதவும் ஒரே காப்பாளன் நீயே. உனக்கு என் முழுமையான சாஷ்டாங்க நமஸ்காரம்.

யாராக இருந்தாலும் – செல்வம் வேண்டுபவராக இருந்தாலும், கல்வி நாடும் மாணவராக இருந்தாலும், திருமணம் விரும்புபவராக இருந்தாலும், பிள்ளை வேண்டி வேண்டுபவராக இருந்தாலும் – எவராக இருந்தாலும், இந்த கிரந்தத்தை பக்தியுடன் பாராயணம் செய்தால், ஸ்ரீ கஜானன் நிச்சயமாக மகிழ்ந்து, மனதில் நினைத்த விருப்பத்தை நிறைவேற்றுவார். இது உண்மை, உண்மை, உறுதியான சத்தியம்.

ஓம் ஸ்ரீ கஜானனாய நம

இவ்வாறு ஸ்ரீ அஷ்டவிநாயக ஸ்தோத்திரமும் அதன் மஹாத்மியமும் நிறைவடைந்தது.

ஸ்ரீ கஜானனார்ப்பணமஸ்து

எல்லோருக்கும் நன்மை உண்டாகுக

ஓம் கம் கணபதயே நம