1. மங்களத் தொடக்கம்
எந்த ஒரு புனிதமான காரியத்தையும் தொடங்குவதற்கு முன்பாக, இறைவனை மனதில் தியானித்து வணங்குவது நம் மரபில் சிறப்பாகக் கருதப்படுகிறது. இங்கு அனைத்து தடைகளும் நீங்கி, மனம் தெளிவடைந்து, செய்யப்போகும் ஆன்மிகப் பணியானது நல்ல முறையில் நிறைவேற வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் சங்கையும் சக்கரத்தையும் தாங்கிய திருமால் தியானிக்கப்படுகிறார். நான்கு திருக்கரங்களுடன், அமைதியும் மகிழ்ச்சியும் நிறைந்த முகத்துடன் விளங்கும் இறைவனின் திருவுருவத்தை மனதில் நிலைநிறுத்தி வழிபடுவதன் மூலம் உள்ளத்திலுள்ள குழப்பங்களும் தடைகளும் விலகி, இறைநினைவு நிலைபெற வேண்டும் என்பதே இந்த மங்களத் தொடக்கத்தின் கருத்தாகும்.
2. வாமபாகத்தில் விளங்கும் பரம்பொருள்
உலகத்தில் அறியப்படும் சாதாரண நிலைகளையும், அறிவால் ஆராய்ந்து உணரப்படும் உயர்ந்த நிலைகளையும் கடந்த ஒரு பரம்பொருள் இருப்பதாக இப்பகுதி எடுத்துரைக்கிறது. வாமபாகத்தில் சக்தியுடன் ஒன்றிய நிலையில் விளங்கும் அந்த இறைநிலை எப்போதும் நன்மையையும் அருளையும் வழங்குவதாகப் போற்றப்படுகிறது. மனித அறிவால் அறியப்படும் நிலைகளைக் கடந்து, இன்னும் உயர்ந்த ஆன்மிக உணர்வு நிலையில் அனுபவிக்கப்படும் பரம்பொருளை ஞானிகள் உணர்கின்றனர். அந்த உயர்ந்த இறைஒளி அனைவருக்கும் நன்மையையும் மன அமைதியையும் அருள வேண்டும் என்ற மங்கள வாழ்த்துடன் இப்பகுதி அமைந்துள்ளது.
3. வேத ஞானம் பெற்ற அகஸ்திய முனிவர்
அகஸ்தியர் என்ற தேவர்ஷி வேதங்களிலும் வேதாங்கங்களிலும் சிறந்த அறிவைப் பெற்றவராக இங்கு அறிமுகப்படுத்தப்படுகிறார். அவர் வெறும் நூலறிவு கொண்டவர் மட்டுமல்லாமல், பல்வேறு ஆன்மிகக் கொள்கைகளின் சாரத்தையும் உணர்ந்த ஞானியாக விளங்கினார். உயர்ந்த இறைஞானத்தையும் பேரானந்த நிலையை நோக்கிய ஆன்மிகப் பார்வையையும் கொண்டிருந்தார். ஆகவே உலக வாழ்க்கையின் வெளிப்புற நிகழ்வுகளை மட்டும் பார்த்து நிற்காமல், அவற்றின் பின்னால் இருக்கும் உண்மையை ஆராயும் திறன் அவரிடம் இருந்தது. இத்தகைய உயர்ந்த ஞானம் பெற்ற அகஸ்தியரே இந்த உபாக்யானத்தின் முக்கியமான பாத்திரமாக இங்கு முன்னிறுத்தப்படுகிறார்.
4. புனிதத் தலங்களைச் சுற்றிப் பார்த்த அகஸ்தியர்
அகஸ்திய முனிவர் பல்வேறு புனிதமான தீர்த்தங்களுக்கும் தெய்வீக ஆலயங்களுக்கும் சென்று வழிபட்டார். மலைகள், காடுகள், நதிகள் மற்றும் பல புண்ணியத் தலங்களையும் அவர் தரிசித்தார். அவருடைய இந்தப் பயணம் ஒரு சாதாரண இடப்பயணம் அல்ல. உலகத்தின் பல பகுதிகளில் வாழும் மக்களின் வாழ்க்கை நிலையை நேரடியாகக் காணும் வாய்ப்பாகவும் அது அமைந்தது. பல்வேறு இடங்களில் நிலவும் ஆன்மிகச் சூழலையும் மக்களின் வாழ்க்கை முறையையும் அவர் கவனித்தார். இவ்வாறு உலகத்தைச் சுற்றிப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தபோது, மக்களின் உண்மையான நிலை அவருடைய கவனத்திற்கு வந்தது.
5. அறியாமையால் சூழப்பட்ட மக்களின் நிலை
அகஸ்தியர் சென்ற இடங்களில் பல உயிர்கள் உண்மையான அறிவை அறியாமல் அறியாமை என்னும் இருளால் சூழப்பட்டிருப்பதைக் கண்டார். வாழ்க்கையின் உயர்ந்த நோக்கம் என்ன என்பதையும், மனிதப் பிறவியின் உண்மையான பயன் என்ன என்பதையும் அறியாமல் பலர் தங்களுடைய அன்றாட வாழ்வாதாரத் தேவைகளிலேயே முழுமையாக ஈடுபட்டிருந்தனர். உணவு, உடை, இருப்பிடம் போன்ற அடிப்படைத் தேவைகளை நிறைவேற்றுவதற்காக மட்டுமே வாழ்க்கை நகர்வதை அவர் கவனித்தார். உலக வாழ்க்கையின் தேவைகள் அவசியமானவை என்றாலும், அவற்றிலேயே முழுமையாக சிக்கிக்கொண்டு ஆன்மிக உண்மையை மறந்து விடும் நிலை அவருக்கு வருத்தத்தை ஏற்படுத்தியது. இதனால் அந்த மக்களின் நிலையைப் பற்றி அவர் ஆழமாகச் சிந்திக்கத் தொடங்கினார்.
6. உலக மக்களுக்காக அகஸ்தியரின் சிந்தனை
உலகம் முழுவதும் பயணம் செய்துகொண்டிருந்த அகஸ்தியரின் மனதில் ஒரு ஆழமான கேள்வி தொடர்ந்து எழுந்தது. அறியாமையிலும் துன்பத்திலும் சிக்கியுள்ள இந்த உயிர்களுக்கு உயர்ந்த நல்வழியை எவ்வாறு காட்டுவது, அவர்களுக்கு உண்மையான விடுதலையை எவ்வாறு அளிப்பது என்பதே அந்தச் சிந்தனையாக இருந்தது. தனக்கான நன்மையை நாடாமல், பிற உயிர்களின் நிலையைப் பற்றி கவலைப்படுவது அகஸ்தியரின் உயர்ந்த மனநிலையை வெளிப்படுத்துகிறது. நீண்டகாலமாக இந்த எண்ணத்தோடு அவர் பயணம் செய்தார். உலக மக்களின் நன்மைக்கான ஒரு வழியை அறிந்துகொள்ள வேண்டும் என்ற எண்ணம் அவரது உள்ளத்தில் மேலும் மேலும் ஆழமடைந்தது.
7. புண்ணியமான காஞ்சிநகரை அடைந்த அகஸ்தியர்
இவ்வாறு உலக மக்களின் நிலையைப் பற்றி சிந்தித்துக்கொண்டே பூமியில் பல இடங்களுக்குச் சென்ற அகஸ்தியர் இறுதியில் புண்ணியமும் சிறப்பும் பெற்ற காஞ்சிநகரத்தை அடைந்தார். காஞ்சி இங்கு ஒரு சாதாரண நகரமாக மட்டும் குறிப்பிடப்படவில்லை; ஆன்மிகச் சிறப்பு பெற்ற புனிதத் தலமாகக் கூறப்படுகிறது. பல்வேறு தெய்வீக வழிபாடுகளுடன் தொடர்புடைய இந்த நகரத்தை அகஸ்தியர் அடைந்தது அவரது ஆன்மிகப் பயணத்தில் முக்கியமான கட்டமாக அமைந்தது. உலக மக்களுக்கான நல்வழியைத் தேடிய அவரது சிந்தனை இப்போது காஞ்சியின் புனிதச் சூழலில் மேலும் ஆழமடைகிறது.
8. காமாக்ஷி தேவியை வழிபட்ட அகஸ்தியர்
காஞ்சிநகரத்தை அடைந்த அகஸ்தியர் அங்கு காமாக்ஷி தேவியை பக்தியுடன் வழிபட்டார். உலக மக்களின் துயரத்தை மனதில் கொண்டிருந்த அவர், தன்னுடைய ஆன்மிக முயற்சியை இறைவழிபாட்டுடன் இணைத்தார். காமாக்ஷி தேவியின் திருவடிகளை நாடி வழிபட்டது, தனிப்பட்ட ஆசைகளை நிறைவேற்றுவதற்காக மட்டும் அல்லாமல், உலக உயிர்களின் நன்மையை மனதில் கொண்ட ஒரு ஆன்மிக முயற்சியாக இங்கு எடுத்துரைக்கப்படுகிறது. அன்னையின் அருளால் அறியாமையில் இருக்கும் உயிர்களுக்கு நல்வழி கிடைக்க வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் அகஸ்தியரின் தவமும் சிந்தனையும் தொடர்ந்ததாக இந்த நிகழ்வு விளக்கப்படுகிறது.
9. அகஸ்தியரின் தவத்தால் திருப்தியடைந்த ஜனார்த்தனன்
உலக மக்களின் நன்மைக்கான வழியை அறிய வேண்டும் என்ற உயர்ந்த எண்ணத்துடன் அகஸ்தியர் நீண்டகாலம் தவம் செய்தார். அவரது தவம் தனிப்பட்ட பலனைப் பெறுவதற்கானதாக இல்லாமல், உலக நன்மையை நோக்கியதாக இருந்தது. அந்தத் தூய நோக்கத்துடன் மேற்கொள்ளப்பட்ட நீண்டகால தவத்தால் ஜனார்த்தனனாகிய திருமால் திருப்தியடைந்தார். அகஸ்தியரின் மனதில் இருந்த உலக நல எண்ணமும், அதற்காக அவர் மேற்கொண்ட தவமும் இறைவனின் அருளைப் பெறுவதற்கான காரணமாக இங்கு எடுத்துக்காட்டப்படுகிறது. இதன் பின்னரே ஹயக்ரீவர் வடிவில் திருமால் அகஸ்தியருக்கு அருள்காட்சி அளிக்கிறார்.
10. ஹயக்ரீவ வடிவில் திருமாலின் தோற்றம்
அகஸ்தியரின் தவத்தில் திருப்தியடைந்த திருமால் ஹயக்ரீவர் வடிவத்தை ஏற்று அவருக்கு முன்னால் தோன்றினார். ஹயக்ரீவர் இங்கு தூய சைதன்யத்தின் வடிவமாகவும் ஞானத்தின் தெய்வீக வெளிப்பாடாகவும் வர்ணிக்கப்படுகிறார். அவரது திருக்கரங்களில் சங்கு, சக்கரம், நூல் போன்ற தெய்வீக அடையாளங்கள் விளங்குகின்றன. இதன் மூலம் அகஸ்தியர் தேடியிருந்த உயர்ந்த ஞானத்திற்கான வழிகாட்டியாக ஹயக்ரீவர் தோன்றுகிறார். இறைவன் தோன்றிய இந்த நிகழ்வு அகஸ்தியரின் நீண்டகால தவத்திற்குக் கிடைத்த அருள்பதிலாக அமைந்தது.
11. ஹயக்ரீவரின் தெய்வீக ஒளி
ஹயக்ரீவரின் திருமேனியிலிருந்து வெளிப்பட்ட தெய்வீக ஒளி உலகம் முழுவதையும் நிரப்பக்கூடியதாக இருந்தது என்று இப்பகுதி கூறுகிறது. அளவற்ற தேஜஸுடன் விளங்கிய அந்த இறைத் திருவுருவம் அகஸ்திய முனிவரின் முன்னிலையில் வெளிப்பட்டது. இது சாதாரண மனித உருவின் தோற்றமாக அல்லாமல், ஞானமும் சைதன்யமும் நிறைந்த தெய்வீக வெளிப்பாடாகக் கூறப்படுகிறது. இறைவனின் திருமேனியிலிருந்து வெளிப்படும் ஒளி அனைத்தையும் நிறைப்பதாகக் கூறப்படுவதன் மூலம், அந்தத் தெய்வீக நிலையின் உயர்வும் பரப்பும் எடுத்துரைக்கப்படுகிறது.
12. அகஸ்தியரின் பேரானந்தமும் பணிவான வணக்கமும்
தன் முன்னிலையில் தெய்வீக வடிவில் ஹயக்ரீவர் தோன்றியதைக் கண்ட அகஸ்திய முனிவர் பேரானந்தம் அடைந்தார். இறைவனின் அருட்காட்சியைப் பெற்ற மகிழ்ச்சியில் அவர் மீண்டும் மீண்டும் வணங்கினார். தன்னுடைய ஞானம், தவம், பெருமை ஆகிய அனைத்தையும் ஒதுக்கிவிட்டு, முழுமையான பணிவுடன் இறைவனை அணுகினார். தலைகுனிந்து வணங்கி, உலகத்தின் இறைவனாகிய ஹயக்ரீவரைத் துதித்தார். உயர்ந்த ஞானம் பெற்றவராக இருந்தாலும் இறைவனின் முன்னிலையில் அகஸ்தியர் காட்டும் பணிவு, உண்மையான ஆன்மிகத்தின் அடையாளமாக இங்கு வெளிப்படுகிறது.
13. வரம் கேட்குமாறு ஹயக்ரீவர் கூறுதல்
அகஸ்தியரின் தவத்தால் திருப்தியடைந்த ஹயக்ரீவர் அவரிடம் அன்புடன் உரையாடினார். “உன்னுடைய தவத்தால் நான் மகிழ்ந்தேன்; உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்; நீ விரும்பும் வரத்தை கேள்” என்று அருளினார். நீண்டகால தவத்தின் பலனாக இறைவனிடமிருந்து எந்த வரத்தையும் பெறக்கூடிய வாய்ப்பு அகஸ்தியருக்கு கிடைத்தது. தனக்குத் தேவையான எதையும் கேட்கும் நிலையில் அவர் இருந்தார். ஆனால் அடுத்ததாக அவர் கேட்கும் வேண்டுகோள் அவரது உயர்ந்த மனநிலையையும் உலக நல நோக்கத்தையும் வெளிப்படுத்துகிறது.
14. பாமர உயிர்களின் விடுதலைக்கான வழியை கேட்ட அகஸ்தியர்
ஹயக்ரீவர் வரம் கேட்குமாறு கூறியபோது, அகஸ்தியர் தனக்காக எந்தச் செல்வத்தையும் சக்தியையும் புகழையும் வேண்டவில்லை. அறியாமையில் வாழும் சாதாரண உயிர்கள் எந்த வழியின் மூலம் விடுதலை பெற முடியும் என்பதை இறைவன் தமக்கு விளக்க வேண்டும் என்று கேட்டார். உலக மக்களின் துயரத்தை நேரில் கண்டதால் ஏற்பட்ட கருணையே இந்தக் கேள்விக்குக் காரணமாக அமைந்தது. பிற உயிர்களின் நன்மைக்காக இறைவனிடம் வழி கேட்பது அகஸ்தியரின் உயர்ந்த ஆன்மிகப் பண்பை வெளிப்படுத்துகிறது. இந்தக் கேள்வியே அடுத்ததாக வெளிப்படவிருக்கும் முக்கியமான உபதேசத்திற்கு அடித்தளமாகிறது.
15. சிவபெருமானிடமிருந்து வந்த உபதேசம்
அகஸ்தியரின் கேள்விக்கு பதிலளித்த ஹயக்ரீவர், அவர் கேட்ட விடுதலைக்கான வழி புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட ஒன்று அல்ல என்று கூறுகிறார். முன்னொரு காலத்தில் சிவபெருமான் தமக்கு இதனை உபதேசித்ததாக அவர் தெரிவிக்கிறார். இதன் மூலம் அந்த உபதேசத்திற்கு ஒரு பழமையான ஆன்மிகப் பரம்பரை இருப்பது சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது. தெய்வீக ஞானம் ஒருவரிடமிருந்து மற்றொருவருக்கு உரிய முறையில் பரிமாறப்பட்டு வந்ததாக இந்தப் பகுதி காட்டுகிறது. எனவே அகஸ்தியர் கேட்கும் வழி ஒரு தனிப்பட்ட கருத்தாக அல்லாமல், முன்னோர் இறைஞான மரபுடன் தொடர்புடையதாக இங்கு விளக்கப்படுகிறது.
16. பிரம்மா மற்றும் துர்வாசருடன் தொடர்புடைய உபதேச மரபு
ஹயக்ரீவர் தொடர்ந்து, இந்த உபதேசம் பிரம்மாவாலும் மேற்கொள்ளப்பட்டது என்றும் பின்னர் துர்வாச முனிவருடனும் தொடர்புடையதாக அமைந்தது என்றும் கூறுகிறார். இதன் மூலம் உபதேசம் ஒரு நீண்ட ஆன்மிகத் தொடர்ச்சியில் வந்திருப்பது வெளிப்படுகிறது. சிவபெருமானிடமிருந்து ஹயக்ரீவருக்கும், அங்கிருந்து பிரம்மா மற்றும் துர்வாசர் போன்ற ஞான மரபில் விளங்கியவர்களுக்கும் சென்றதாகக் கூறப்படும் இந்தத் தொடர்பு, உபதேசத்தின் பாரம்பரியத் தன்மையை வலியுறுத்துகிறது. உலக மக்களுக்கு நன்மை அளிக்கக்கூடிய ஞானம் முறையாகப் பாதுகாக்கப்பட்டு அடுத்த தலைமுறைகளுக்கு வழங்கப்பட வேண்டும் என்ற கருத்தும் இதன் வழியாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது.
17. உபதேசம் உலகில் புகழ்பெற வேண்டும்
ஹயக்ரீவர் தாம் வழங்கும் உபதேசம் உலகங்களில் புகழ்பெற்று நிலைத்திருக்க வேண்டும் என்ற விருப்பத்தை வெளிப்படுத்துகிறார். இந்த அறிவு ஒருவருடைய தனிப்பட்ட அனுபவமாக மட்டும் மறைந்து போகாமல், தகுதியானவர்களிடம் சென்று அவர்களுக்கு நன்மை அளிக்க வேண்டும் என்பதே இதன் நோக்கமாகப் புரிகிறது. அகஸ்தியர் உலக மக்களின் நன்மைக்காகக் கேட்ட கேள்விக்கு, உலக நன்மையை நோக்கிய ஒரு விரிவான உபதேசமாக ஹயக்ரீவரின் பதில் அமைகிறது. இவ்வாறு தனிப்பட்ட தவமும், உலக நல எண்ணமும், இறை அருளும் ஒன்றிணைந்து ஒரு உயர்ந்த ஞானப் பரம்பரைக்கான தொடக்கமாகிறது.
18. முக்குணங்களுக்கும் அப்பாற்பட்ட பரம்பொருள்
அனைத்து உயிர்களுக்கும் ஆதிகாரணமாகவும், உலகத்தின் படைப்பு, நிலைபெறுதல், அழிவு ஆகிய அனைத்திற்கும் காரணமாகவும் விளங்குவது பரம்பொருள் என்று ஹயக்ரீவர் தொடர்ந்து விளக்குகிறார். மும்மூர்த்திகளின் செயல்களுக்கும் அப்பாற்பட்டவராகவும், சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் ஆகிய முக்குணங்களால் கட்டுப்படுத்தப்படாதவராகவும் அந்தப் பரம்பொருள் கூறப்படுகிறது. அதே நேரத்தில் அந்த முக்குணங்களும் செயல்படுவதற்கான ஆதாரமாகவும் அவர் விளங்குகிறார். தன்னுடைய சங்கல்பத்தின் அடிப்படையில் உலகில் செயல்படுபவராகவும், அனைத்து உயிர்களிலும் ஆத்ம
வடிவில் இருப்பவராகவும் அந்த இறைநிலை விளக்கப்படுகிறது. பிரகிருதியும் புருஷனும் சார்ந்த தத்துவங்களின் அடிப்படையாக விளங்கும் இந்தப் பரம்பொருள், உலகத்தின் வெளிப்புற வடிவங்களுக்குள் இருந்தாலும் அவற்றால் கட்டுப்படுத்தப்படாத உயர்ந்த இறைநிலையாக இங்கு எடுத்துரைக்கப்படுகிறது.