பாடல் 41 நல்லடியார் நட்புப் பெற
புண்ணியம் செய்தனமே மனமே புதுப்பூங்குவளைக்
கண்ணியம் செய்ய கணவரும் கூடி நம் காரணத்தால்
நண்ணியிங்கே வந்து தம் அடியார்கள் நடுவிருக்கப்
பண்ணி நம் சென்னியின் மேல் பத்மபாதம் பதித்திடவே
இச்செய்யுளில் அபிராமிப்பட்டர் மிகத் தெளிவாகச் சொல்கிறார்: அபிராமியின் நல்லடியார் நட்பைப் பெறுகிறதே பெரிய புண்ணிய பலன். அவர்கள் நடுவே அம்மையின் திருவடிகள் என் தலையில் பதிக்குமாறு அருள்கூருவாள் என்று. இந்த செய்யுள் தான் “நல்லடியார் நட்பு பெறுதல்” என்பதன் முக்கியத்துவத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.
விரிவான விளக்கம்
“புண்ணியம் செய்தனமே மனமே புதுப் பூங்குவளைக்”
→ ஓ என் மனமே! நீ ஏதோ பெரிய புண்ணியங்கள் செய்திருக்கிறாய். அதனால்தான் இப்போது உனக்கு அபிராமியம்மையை அடையும் பாக்கியம் கிடைத்திருக்கிறது. இது சாதாரணமில்லை; மிகப் பெரிய அருள் காரணமே.
“கண்ணியம் செய்ய கணவரும் கூடி நம் காரணத்தால்”
→ அந்த புண்ணியத்தின் பலனாக, அபிராமியின் கணவரான சிவபெருமான் கூட வந்து, நம்மாலே (என்னைப் புகழ்ந்து) கண்ணியமும் பெருமையும் செய்யக்கூடியவனாக இருக்கிறான். அதாவது, நாம் வணங்குவதை உணர்ந்து கடவுளே கண்ணியம் தருகிறார் என்பதே பெருமை.
“நண்ணியிங்கே வந்து தம் அடியார்கள் நடுவிருக்கப்”
→ மேலும், உலகின் நல்ல அடியார்கள் நடுவே நம்மையும் சேர்த்துக் கொண்டு, அவர்கள் நட்பில் ஆழ்ந்து கலப்பதற்கான பாக்கியம் கிடைத்திருக்கிறது. ஒருவர் நல்ல சத்சங்கத்தில் இருக்கிறாரோ அப்படியானால் அவரின் வாழ்வே பூரண புண்ணியம் பெற்றது.
“பண்ணி நம் சென்னியின் மேல் பத்மபாதம் பதித்திடவே”
→ அந்த நல்ல அடியார்களின் நடுவில் அம்மையே வந்து எங்கள் தலையின்மேல் தனது பத்மப் பாதங்களை வைத்து அருள்கூருகிறாள். “சன்னியின்மேல் பதித்திடுதல்” என்பது முழுமையான அருள் காப்பைக் குறிக்கிறது. இதுவே அவர் வேண்டிய பெரும் பாக்கியம்.
உண்மை (தத்துவத் சாரம்)
அபிராமியின் அடியார் நட்பைப் பெறுவது உலகிலேயே மிகப் பெரிய பாக்கியம்.
அந்த புண்ணியத்தின் பலனுக்காகவே சிவபெருமான் கூட அன்போடு நாம் வணங்கும் நிலையை ஏற்று ஆசீர்வதிக்கிறார்.
சத்சங்கம் — நல்ல பக்தர்களின் நட்பு — பரம பலன்களைத் தரும் மிகப்பெரிய கருவி.
அந்த சூழலில் இறுதியில் அபிராமி தாமே வந்து பத்மபாதம் தலையில் வைப்பாள்; அதுவே பிறவிச் சுழற்ச்சியிலிருந்து விடுதலை.
நயம் (இலக்கிய அழகு)
“புதுப் பூங்குவளை” – பசுமை மிகுந்த மலர்ச்சியாக மனதை உவமையிட்டுப் பேசுதல்.
“கண்ணியம் செய்ய கணவர்” – சிவபெருமான் கூட தாயின் அடியார்களுக்கு கண்ணியம் செய்கிறார் எனும் வலியோடு சொல்லப்பட்ட பாங்கு.
“அடியார்கள் நடுவிருக்க” – சத்சங்கத்தின் பெருமையை எளிமையோடு சித்தரிக்கிறது.
“தலையில் பத்மபாதம்” – மிகப் புனிதமான உவமை; முழுமையான கருணை அருள் பாவனை.
41வது செய்யுள் சாரம்:
“என் மனமே, நீ புண்ணியமிக்கவன் ஆகிவிட்டாய். அதனால் உனக்கு அபிராமியின் அடியார் நட்பு கிடைத்தது. இவர்களின் நடுவே நாமும் இருக்கிறோம். அதற்கும் மேலாக, சிவபெருமான் கூட நம்மாலே பெருமைப் பெற்றுள்ளார். இந்நிலையில், அவள் தாமே வந்து, தனது தாமரைப்பாதங்களை எங்கள் தலையில் பதித்து அருள்கூர்கிறாள். இதுவே நம் வாழ்க்கையின் உண்மையான பாக்கியம்.”
பாடல் 42 உலகினை வசப்படுத்த
இடங்கொண்டு விம்மி இணைகொண்டு இறுகி இளகிமுத்து
வடங்கொண்ட கொங்கை மலை கொண்டு இறைவர் வலிய நெஞ்சை
நடங்கொண்ட கொள்கை நலங்கொண்ட நாயகி நல்லரவின்
படங்கொண்ட அல்குல் பனிமொழி வேதப்பரிபுரையே
சக்தியின் அழகு, அன்பு, கருணை, சிவனின் வலிமை மீது கொண்ட ஆதிக்கம், மற்றும் அவளது தெய்வீக நிலைமை ஆகியவற்றைப் பிம்பங்களாக வர்ணிக்கிறார். தலைப்பு – “உலகினை வசப்படுத்தும் சக்தியின் மகிமை”.
விரிவான விளக்கம்
“இடங்கொண்டு விம்மி இணைகொண்டு இறுகி இளகி முத்து”
→ அபிராமியின் தெய்வீக மேனி, பல்வேறு நிலையை ஆடும்: விம்மும் அழகு, இணைந்து காப்பாற்றும் அன்பு, இறுகிச் சேரும் பாசம், பின் இளகும் கருணை. அவளது கொங்கு (முலை) முத்துக்களைப் போலத் தூய்மை, மணம் கொண்டவை. இது தாயின் கருணை·பால் வழங்கும் தன்மை குறிக்கும் உவமையாகும்.
“வடங்கொண்ட கொங்கை மலை கொண்டு இறைவர் வலிய நெஞ்சை”
→ திருமேனியின் கொங்கைப் பருவம் மலை போலத் திகழும். அந்த அழகு, அந்த இனிமை, சிவபெருமானின் வலிய இருதயத்தையே கவர்ந்துகொள்ளும் அளவுக்கு இருக்கிறது. சக்தி தான் சிவனுடைய மனதையும் ஆட்கொண்டாள் என்பதை வலியுறுத்துகிறார்.
“நடங்கொண்ட கொள்கை நலங்கொண்ட நாயகி”
→ அபிராமியே பல நல்ல குணங்களைக் கொண்ட தலைவை. அவளது நடம் (அசைவு) கூட உலகின் கொள்கையை நடத்துகிறது. இதனாலே, சக்திதான் உலக நடத்தை. நாயகியாகிய அவளது குணம் அனைத்திலும் உயர்ந்தது.
“நல்லரவின் படங்கொண்ட அல்குல் பனிமொழி வேதப்பரிபுரையே”
→ அவளுடைய இடுப்பு நாகபட்டத்தைக் கொண்டு விளங்குகிறது. அவளது இனிய சொற்கள் பனித் துளிபோல குளிர்ச்சி தருகின்றன. அவளே வேதப் பரிபூரணத்தையும் உடையவள்; அதாவது, வேதங்கள் கூறுவது இறுதியில் உன்னைப் பற்றியே. நீ உலகுக்கும், வேதார்த்தங்களுக்கும் பரிபூரண விளக்கம்.
உண்மை (தத்துவச் சாரம்)
அபிராமியின் மேனியும், அன்பும், கருணையும் உலகையே வசப்படுத்தும் சக்திகள்.
அவளது அழகு, சிவபெருமானின் வலிமையைத் தாங்கும் சக்தியை மெல்ல அடக்குகிறது.
சக்தியின் நடமாட்டமே உலகின் நடத்தை. அவள் இல்லாமல் பிரபஞ்ச இயக்கமே இல்லை.
அவள் வெளிப்பாடு வேதத்தின் நிறைவு; அதாவது, வேதாந்தம் குறிப்பது சக்தியே.
நயம் (இலக்கிய அழகு)
“முத்து வடங்கொண்ட கொங்கை” – தாயின் முலை = போஷணை + அழகு → பிம்பம் நயமிக்கது.
“இறைவர் வலிய நெஞ்சை நடங்கொண்ட” – சிவனுடைய உறுதியையே குலைக்கும் சக்தியின் ஆதிக்கம்.
“நடங்கொண்ட கொள்கை” – பிரபஞ்சப் பரிணாமம் சக்தியின் நடத்தில் இருக்கிறது.
“பனிமொழி” – அருளின் இனிய குளிர்ச்சி; பக்தனுக்கு மழைபோல் அமைதி தரும் சொற்கள்.
“வேதப்பரிபுரையே” – வேதங்களில் சொல்லப்படும் தத்துவம் நீயே நிறைவு.
நிறைவு.
42வது செய்யுள் சாரம்:
“அபிராமியே, உன் முலைகளின் இனிமை முத்து போன்ற தூய்மையுடன், அவனால் சிவனின் வலிய மனமே அடங்கியது. உன் நடப்பதே உலகின் கொள்கையை நிர்ணயிக்கிறது. உன் கருணை வார்த்தைகள் பனித்துளிபோல் குளிர்ச்சி தருகின்றது. நீயே வேதங்களில் கூறப்படும் பரிபூரண சக்தி. உலகத்தையும் இறைவனையும் வசப்படுத்தும் ஒரே மீறாத அருள் சக்தி நீயே.”
பாடல் 43
பரிபுரச்சீறடிப் பாசங்குசை பஞ்சபாணியின் சொல்
திருபுரசுந்தரி சிந்துர மேனியள் தீமை நெஞ்சில்
புரிபுரவஞ்சரை அஞ்சங்குனி பொருப்புச் சிலைக்கை
எரிபுரைமேனி இறைவர் செம்பாகத்து இருந்தவளே
அபிராமி அம்மையைத் தியானித்தால் மனதிலுள்ள அனைத்து தீயவைகள் (பாவம், வஞ்சம், தவறான ஆசைகள்) ஒழியக் கூடும் என்று வலிமையாகச் சொல்கிறார். இந்த செய்யுள் “தீமைகள் ஒழியும் அருள்” என்ற கருத்திலேயே மையம் கொண்டது.
விரிவான விளக்கம்
“பரிபுரச் சீறடிப் பாசங்குசை பஞ்சபாணியின் சொல்”
→ மோகன ஐம்பாணன் (மன்மதன்) தன் அம்புகளை வைத்து உலகை வசப்படுத்த முயன்றாலும், அவன் பாசங்களுக்கு எல்லாம் அர்த்தம் தருவாள் அபிராமியே. அவள் சொற்கே ஆற்றலும், அவள் அருளால்தான் காமனின் பாசமும் வேலை செய்யும்.
“திருபுரசுந்தரி சிந்துர மேனியள்”
→ அபிராமியே திருபுரசுந்தரி, சிந்தூரம் போல் சிவந்த மேனியுடன் ஒளிர்கிறாள். அவள் சிவந்த நிறமே பரிபூரண சக்தியின் வெளிப்பாடு.
“தீமை நெஞ்சில் புரிபுர வஞ்சரை”
→ மனத்தில் எழும் பொல்லாங்குகள், தீய எண்ணங்கள், வஞ்சக் கற்பனைகள் – இவை அனைத்தும் மனிதனை அழிக்கப்போகும். இத்தகைய “அவலான வஞ்சரை” நீக்குவது அம்பிகை அருளே.
“அஞ்சங்குனி பொருப்புச் சிலைக்கை எரிபுரை மேனி இறைவர் செம்பாகத்து இருந்தவளே”
→ அபிராமியே, நீ கையினில் வளைந்து நிற்கும் மலைப்போல் வலிமை வாய்ந்த வில்லையும், ஜ்வாலையாய் எரியும் மேனி உடைய சிவபெருமானின் பாகத்தில் (அர்த்தநாரீஸ்வரி) விளங்குகிறாய்.
அதாவது: சக்தியே சிவனின் பாகத்தில் மிளிர்கிறாள்; அவளது வலிமைதான் தீமைகளை ஒழிக்கும் வில்லாகும்.
உண்மை (தத்துவச் சாரம்)
அபிராமி தானே திருபுரசுந்தரி – பரம்பொருளின் சக்தி வடிவம்.
மன்மதனின் பாசங்கள் கூட அவளது அருளால் தான் பலனளிக்கின்றன.
தீய எண்ணங்கள், பாவங்கள், கெட்ட ஆசைகள் – அனைத்தும் அபிராமி அருளால் ஒழிகின்றன.
சிவனின் பாகத்தில் அருளாக இருப்பவள், வலிமையான வில்லால் தீமையைக் களைப்பவள் என்று பட்டர் கூறுகிறார்.
நயம் (இலக்கிய அழகு)
“பரிபுரச் சீறடி பாசங்குசை” – காம பாசங்களை அர்த்தமிக்கதாகச் சொல்வது.
“சிந்துர மேனியள்” – சிவந்த சிந்துர நிறத்தால் ஒப்பனை செய்யப்பட்ட மேனி, சக்தியின் அழகையும் சக்தியையும் ஒருங்கே காட்டுகிறது.
“வஞ்சரை” – மனக்குழப்பங்களை பகையாக வர்ணித்தல்.
“அஞ்சங்குனி பொருப்பு சிலைக்கை” – மலைப்போல் வலிமை கொண்ட வில்; வலிமையான சக்தியின் சின்னம்.
43வது செய்யுள் சாரம்:
“திருபுரசுந்தரி அபிராமியே, காம தேவனின் அம்புகளுக்கும் வலிமை தருகிற சக்தி நீயே. சிந்தூர மேனி உடையவளே, நம் மனதில் உருவாகும் ஒவ்வொரு தீய எண்ணத்தையும் அழித்து, பயனற்ற வஞ்சக் கற்பனைகளை இல்லாதொழித்து, தேங்காத வலிமை கொண்ட வில்லும் அருள் மேனியுமாகச் சிவபெருமானின் பாகத்தில் ஒளிர்ந்து காக்கிறவளே நீயே. உன்னைத் தியானித்தால் மனத் தீமைகள் எல்லாம் விலகும்.”
பாடல் 44 பிரிவுணர்ச்சி அகல
தவளே இவள் எங்கள் சங்கரனார் மனைமங்கலமாம்
அவளே அவர்தமக்கு அன்னையும் ஆயினன் ஆகையினால்
இவளே கடவுளர் யாவர்க்கும் மேலை இறைவியுமாம்
துவளேன் இனியரு தெய்வம் உண்டாக மெய்த்தொண்டு செய்தே
விரிவான விளக்கம்
“தவளே இவள் எங்கள் சங்கரனார் மனைமங்கலமாம்”
→ அபிராமியே! நீ எங்கள் சங்கரனாரின் (சிவபெருமானின்) மனைவி, மங்கலத்தையே கொண்டு செல்வாளே. மங்கலமான உடைய அம்மை என்ற பெரிய மதிப்பும், அந்தரங்கமும் உனக்கு உண்டு. “தவள” – தூய, வெளிர், பசுமை, அன்பு, அழகு; எல்லா கடவுளர்களின் மங்கல வடிவ நீயே.
“அவளே அவர்தமக்கு அன்னையும் ஆயினன் ஆகையினால்”
→ இங்கு செய்திப்பாடல்: அபிராமி, சங்கரனுக்கே (சிவனுக்கே) தாய்! ஒரேபெண் தாய், மனைவி என இருநிலையும் கொண்டார். காரணம், சக்தி இல்லாமல் சிவனுக்கே உயிரில்லை; தாயாகவும், தம்பதியாகவும் இருந்தன. இதுவே சக்தி-சிவம் ஒன்றிய தத்துவம்.
“இவளே கடவுளர் யாவர்க்கும் மேலை இறைவியுமாம்”
→ அபிராமி பராசக்தி; கடவுளர்களுக்கே (விண்ணோர், தேவர்கள், சிற்பு) எல்லாம் மேலான அம்மையாகிய இறைவி. அவளே உலகை ஆளும் ஆதார சக்தி. இந்த உருவில் தெய்வத் தன்மை மட்டுமல்ல, தாய்தன்மையோடும் விளங்கிறது.
“துவளேன் இனியரு தெய்வம் உண்டாக மெய்த்தொண்டு செய்தே”
→ இத்தகைய அபிராமியை முழுமையாக ஏற்று, உண்மைத் தொழிலாகத் தியானித்து பக்தியோடு வாழ்ந்தால் இனி நமக்குத் துயரமே இல்லை, பிரிவுணர்ச்சி இல்லை. அணைந்து வாழும் ஆனந்த நிலையே. ஏதும் பிரிவுற்ற துயரமோ, குறையோ, பிற தெய்வ அருளுக்காக ஏங்க வேண்டிய அவசியமோ இல்லாமல் செல்வாய்.
உண்மை (தத்துவச் சாரம்)
அபிராமி — எல்லா தாயும், எல்லா இறைவியும்.
சிவபெருமானுக்கே தாயாகவும், மனைவியாகவும் — சக்தி-சிவம் அடையாளம்.
கடவுளர்களைத் தவிர்ப்பவையாக அல்ல, கூட அவர்களுக்கு மேல் அமர்ந்த இறைவி.
அவள் அருளில் முழுமையாக சும்மா திகைத்திடின், பிரிவுணர்ச்சி நீங்கி, ஆனந்த வாழ்வு தரும்.
நயம் (இலக்கிய அழகு)
“தவளே” – பசுமை, தூய்மை, கருணை, அழகு ஒருங்கு பிம்பம்.
“அன்னையும் ஆயினன்” – சிவனுக்கே தாயும், மனைவியும் ஒரே அபிராமி என்பது பராசக்தியின் முழுமை.
“மேலை இறைவி” – இறைவியரின் அனைத்தும், எல்லா உடையவர்களின் தலைவி.
“துவளேன்” – துயரமில்லா ஆனந்தம்; நிறைவு உணர்வு.
44வது செய்யுள் சாரம்:
“அபிராமியே, நீ எங்கள் சிவபெருமானின் மனைமங்கலமாகும். அவர் தாயாகவும், இறைவியருக்கே மேலாகவும் விளங்குகிறாய். உன்மீது உண்மை நடை, பக்திப்பணி செய்து வாழ்ந்தால், பிரிவுணர்ச்சி, தனிமை, துயரம் அனைத்தும் அகலும்.”
பாடல் 45 உலகோர் பழியிலிருந்து விடுபட
தொண்டு செய்யாது நின்பாதந்தொழாது துணிந்திச்சையே
பண்டு செய்தார் உளரோ இலரோ அப்பரிசடியேன்
கண்டு செய்தால் அது கை தவமோ அன்றிச் செய்தவேமா
மிண்டு செய்தாலும் பொறுக்கை நன்றேபின் வெறுக்கையன்றே
– 45வது செய்யுள். இங்கு அபிராமிப்பட்டர், உலகோர் பழி, குற்றச்சாட்டு, தோல்வி ஆகியவற்றிலிருந்து விடுபட பக்தி, பொறுமை, நன்மை ஆகியவை மட்டுமே வழி எனும் கருத்தை மிக எளிமையாகக் கூறுகிறார்.
விரிவான விளக்கம்
“தொண்டு செய்யாது நின்பாதம் தொழாது துணிந்திச்சையே பண்டு செய்தார் உளரோ இலரோ”
→ அபிராமியின் பாதத்தைச் சரணாகதி அடையாமல், உன் சேவை செய்யாமல், வெறும் தனி முயற்சி மட்டும் வைத்து உலக வாழ்வு நடத்த முயன்றவர்களில் யாரும் உண்மையான வெற்றியை பெற்றார்களா? என்று பட்டர் வினாவுகிறார். தெய்வ பாத சேவை, அருள் சம்பந்தமாக இருந்தால் மட்டுமே வாழ்வில் உண்மை வெற்றி, பிடிவாதமில்லா சாந்தி கிடைக்கும்.
“அப்பரிசடி யேன் கண்டு செய்தால் அது கை தவமோ”
→ நான், சிறுமை மிகுந்த அபிராமியின் அடியேன், அறிந்து செய்த புகழ், நன்மை, பொறுமை, எல்லாம் தவமும், புண்ணிய பலன் மட்டுமே. உன் பாத பலன் இல்லாமல் யதேச்சையாக முயன்றால் நன்மை கிடைப்பது கடினம். பக்தி, சேவை – இதனால்தான் கைப்படாமல், கிடைக்காமல் போவது விதி.
“அன்றிச் செய்தவேமா மிண்டு செய்தாலும் பொறுக்கை நன்றே”
→ சரணாகதி (அபிராமியின் பாத)/சமர்ப்பணம் இல்லாமல் எதற்கும் இடயத்தில் செய்த முன்னேற்றம், பதிலடி, வாதம் அனைத்தும் வீண்தான். ஆயினும், பக்தியும் பொறுமையும் இருந்தால், பிறர் மோசமாக பெயர் சொன்னாலும் வெறுப்பைக் காட்டாமல் பொறுமையோடு தாங்குதல் நல்ல பண்பாகும்.
“பின் வெறுக்கைன்றே”
→ அதற்கு மாறாக, அவநம்பிக்கையாக பழிப்பதைப் பிறரிடம் காட்டும் போது, அதது நம்மையே எழுப்பும் குற்றம். பொறுமையே பிறர் பழியை வெல்லும் அருள் என்பது உரைத்தார்.
உண்மை (தத்துவச் சாரம்)
அபிராமியின் பாத சேவை, சரணாகதி, பக்தி – இவை இல்லாமல் உலகில் உன்னத வாழ்வு சாத்தியம் இல்லை.
தனிப்பட்ட முயற்சி, வாதம், பதிலடி – வெற்றி தராது.
உலகப் பழி, குற்றச்சாட்டு, வெறுப்பு – இவை வரும் போதும் பொறுமை, பணிவு, பக்தி இருக்க வேண்டும்.
பழிக்கு பதிலடி கொடுக்காமல் பொறுமையோடு இருந்தால் அது நல்வழி. பதிலடி, வெறுப்பு காட்டினால் பிற உபத்திரவம் திரும்பும்.
நயம் (இலக்கிய அழகு)
“தொண்டு செயாது பாதம் தொழாது” – பக்திசாரச் சுருக்கம்.
“அப்பரிசடி யேன்” – தன்னை சிறுமைப்பட்டว่า துணிவுடன் சொல்வது.
“மிண்டு செய்தாலும் பொறுக்கை நன்றே” – பழிக்குப் பதிலாக பொறுமை என்பதே சிறந்த நயம்.
“வெறுக்கைன்றே” – பதிலடியே தோல்விக்கு வழி.
45வது செய்யுள் சாரம்:
“அபிராமி பாத சேவை இல்லாமல், வெறும் உலக முயற்சியால் வெற்றி கிடைக்கக் கூடியவர்கள் யாரும் இல்லை. உடன்பாடும், பக்தியும், பொறுமையும் இருந்தால் உலகப் பழி, குற்றச்சாட்டு அனைத்தும் விலகும். பழிக்கு பதிலாக பதிலடி, வெறுப்பு காட்டினால் அது நம்மையே குற்றத்தில் ஆழ்த்தும். பக்தியும் பொறுமையும் – நம்மை உலகப் பழியில் இருந்து விடுவிக்கும் அருள்தான்.”
பாடல் 4 6
வெறுக்கும் தகைமைகள் செய்யினும் தம்மடியாரைமிக்கோர்
பொறுக்கும் தகைமை புதியதன்றே புதுநஞ்சையுண்டு
கறுக்குந் திருமிடற்றாள் இடப்பாகம் கலந்த பொன்னே
மறுக்குந் தகைமைகள் செய்யினும் யான் உன்னை வாழ்த்துவனே
விளக்கம்
வெறுக்கும் தகைமைகள் செய்யினும் தம்மடியாரைமிக்கோர்
ஒருவர் பக்தியோடு வாழ்ந்தாலும், சுற்றியுள்ளவர்கள் அவனை வெறுக்கலாம். இன்னும் எதிர்ப்பும் ஏற்படலாம். ஆனால், அவன் உண்மையான புது தகைமையால் அதனை பொறுத்துக் கொள்வான். இது சிவபெருமானும், அபிராமியும் விரும்பும் பெரும் பண்பு.
பொறுக்கும் தகைமை புதியதன்றே
பொறுமை என்பது ஆரியர்களுக்கு பழமையான பண்பு. புதிய ஒன்று அல்ல. பொறுத்துக் கொள்வதும், சமாதானமாக செயல்படுவதும் உன்னதமான வாழ்க்கைக்கு அடிப்படையாகும்.
புதுநஞ்சையுண்டு கறுக்குந் திருமிடற்றாள் இடப்பாகம் கலந்த பொன்னே
சிவபெருமானால் கூடி குடிக்கும் புது நஞ்சுக்கு கருப்பை ஒப்பிடுதல் போல, அவளான அபிராமி அதன் இடப்பாகமாக நின்று உலகை காக்கின்றாள். அவள் அன்பு பொன்னில் கலந்தது இளகர்த்தல் போலே.
மறுக்குந் தகைமைகள் செய்யினும் யான் உன்னை வாழ்த்துவனே
பிறர் என்ன நினைத்தாலும், என்ன செய்கின்றாலும் அதற்கு பதிலளிக்காமல் கூட—நான் அபிராமியை வாழ்த்தி அன்புடன் போற்றுவேன். இதுவே உண்மையான பக்தியின் உச்ச நிலை.
47. யோக நிலை அடைய
வாழும் படியொன்று கண்டு கொண்டேன் மனத்தே ஒருவர்
வீழும் படியன்று விள்ளும் படியன்று வேலைநிலம்
ஏழும் பருவரை யெட்டும் எட்டாமல் இரவுபகல்
சூழும் சுடர்க்கு நடுவே கிடந்து சுடர்கின்றதே
விளக்கம்
வாழும் படியொன்று கண்டு கொண்டேன் மனத்தே ஒருவர்
ஒரு முழுமையான யோக நிலையை அடைய மனதில் ஒருவனாய் ஜனித்தேன். அது உடல், மனம் மற்றும் உலக சுழற்சி எல்லாவற்றையும் நீங்கி உண்மை வெளிச்சத்தை அடையும் நிலை.
வீழும் படியன்று விள்ளும் படியன்று வேலைநிலம்
நான் விழுவதோ இல்லை, குறைவதோ இல்லை; நல்ல சமநிலை நிலைத்து உள்ளது. அது இழக்கும், வீழ்ச்சி ஏற்படும் நிலை அல்ல. இது ஆழமான தியான நிலை.
ஏழும் பருவரை யெட்டும் எட்டாமல் இரவுபகல்
இயற்கையின் எட்டுத் திசைகளையும், கால அளவான இரவு பகலையும் கடந்து, எல்லாம் தாண்டிய நிலை நிலவி வருகிறது.
சூழும் சுடர்க்கு நடுவே கிடந்து சுடர்கின்றதே
அந்த நிலை உண்மையான ஒளியில் நீங்கி இருக்கிறது; அன்றி வெளியும் ஆத்ம ஒளியாகும்.
48. உடல்பற்று நீங்க
சுடரும் கலைமதி துன்றும் சடைமுடிக் குன்றில் ஒன்றிப்
படரும் பரிமளப் பச்சைக் கொடியைப் பதித்து நெஞ்சில்
இடரும் தவிர்த்து இமைப்பொது இருப்பார் பின்னும் எய்துவரோ
குடரும் கொழுவும் குருதியும் தோயும் குரம்பையிலே
விளக்கம்
சுடரும் கலைமதி துன்றும் சடைமுடிக் குன்றில் ஒன்றிப்
உடல் மற்றும் மன உயிரணுக்களிலிருந்து வேறுபட்ட அந்த பரம நிலை ஒளிர்கிறது; அது முழுமையான ஆன்மீக வெளிச்சமாகும்.
படரும் பரிமளப் பச்சைக் கொடியைப் பதித்து நெஞ்சில்
மனம் பச்சை கொடியைப் போல உயிர் பெறுகிறது; அந்நிலையைத் தாங்கி நிலைத்து நிற்கிறது.
இடரும் தவிர்த்து இமைப்பொது இருப்பார் பின்னும் எய்துவரோ
துன்பங்கள், रोगங்கள் எல்லாம் வில் கட்டிய குன்றை விட்டு போய், மனம் அமைதியுடன் வாழ்கிறது.
குடரும் கொழுவும் குருதியும் தோயும் குரம்பையிலே
உடல் சார்ந்த துன்பங்கள் இங்கே அதற்கு அப்பால் போய் ஆட்சியற்ற பொருள்களில் இணைந்து மறைந்து போகின்றன.
49. மரணத்துன்பம் இல்லாதிருக்க
குரம்பை அடுத்துக் குடிபுக்க ஆவி வெங்கூற்றுக்கு இட்ட
வரம்பை அடுத்து மருகும் அப்போது வளைக்கை அமைத்து
அரம்பை அடுத்த அரிவையர் சூழவந்த அஞ்சல் என்பாய்
நரம்பை அடுத்த இசை வடிவாய் நின்ற நாயகியே
விளக்கம்
குரம்பை அடுத்துக் குடிபுக்க ஆவி வெங்கூற்றுக்கு இட்ட
உயிரின் படுகாயங்கள், குருதி உண்டாகும் மரணம் என்ற நிலையிலிலும் உயிரின் மேல் வெள்ளம் போல் கருணை அதிகரித்துச் செல்வதை விரிவாகச் கூறுகிறது.
வரம்பை அடுத்து மருகும் அப்போது வளைக்கை அமைத்து
பக்தன் இறப்பின் முன்பு கடந்து போகின்ற எல்லா எல்லைகளையும் அருகிலே வைத்து அருளோடு உறவாடும் போது.
அரம்பை அடுத்த அரிவையர் சூழவந்த அஞ்சல் என்பாய்
புகழும், அன்பும், வழிபாட்டும் சக்தியுடன் கூடிய தெய்வீக பெருமை வெளிப்படும் என்றார்.
நரம்பை அடுத்த இசை வடிவாய் நின்ற நாயகியே
நரம்புகளை ஸ்பரிசித்தபடி, இசைப் பாடும் நாயகி போலவே வணங்கும் அபிராமியைப் புகழ்கிறார்.
50. அம்பிகையை நேரில் காண
நாயகி நான்முகி நாராயணி கை நளினபஞ்ச
சாயகி சாம்பவி சங்கரி சாமளை சாதிநச்சு
வாயகி மாலினி வாராகி சூலினி மாதங்கியென்று
ஆயகி ஆதி உடையாள் சரணம் அரண் நமக்கே
விளக்கம்
நாயகி நான்முகி நாராயணி கை நளினபஞ்ச
நாயகி, நான்முகி, நாராயணி என பல வேதாந்த வடிவங்களில் ஒரே சக்தியாகப் பிரகாசிக்கும் அபிராமி. அவளது கை நளின பஞ்சம் அருளும் அம்சம்.
சாயகி சாம்பவி சங்கரி சாமளை சாதிநச்சு
சாயகி (உறுப்பு), சாம்பவி (அந்தரங்க சக்தி), சங்கரி (சிவபெருமானின் சக்தி) ஆகியவளான்.
வாயகி மாலினி வாராகி சூலினி மாதங்கியே
வாயினால் உணர்தல், மாலினமற்றவை மற்றும் சூலினி என்ற சக்தி அடங்கியவர்.
ஆயகி ஆதி உடையாள் சரணம் அரண் நமக்கே
ஆதியில் இருந்து எல்லா இயற்றிச் சக்திகளையும் உள்ளடக்கிய, நாம் சரணம் புகவேண்டிய பரம்பொருள் அம்மா.
இந்த ஒவ்வொரு வரிக்கும் தனித்தனி விரிவான விளக்கங்கள், தமிழின் இனிய பாணியில் வழங்கப்பட்டுள்ளது.
51. மோகம் நீங்க
பாடல் வரிகள்:
அரணம் பொருளென்று அருள் ஒன்றிலாத அகரர்தங்கள்
முரண் அன்று அழிய முனிந்த பெம்மானும் முகுந்தனுமே
சரணம் சரணம் எனநின்ற நாயகி தன்னடியார்
மரணம் பிறவி இரண்டும் எய்தார் இந்த வையகத்தே
விரிவான விளக்கம்:
இப்பாடலில் முதலில் ‘அரணம்’ என்று சொல்லுவது நீதிமுறை, நியாயம், தர்மம் அல்லது அறம்போன்று மனித வாழ்க்கையின் ஒழுங்கை குறிக்கும். “அருள் ஒன்றிலாத அகரர்தங்கள்” என்றால், கருணையோ, தர்ம அறிவோ இல்லாதவர்கள் எவ்வளவு நீதிமுறையோடான வாழ்க்கையை பின்பற்றினாலும் அது வெற்றியளிக்காது என பொருள்.
இதன் மூலம் உண்மையான நீதிமுறை என்பது கடவுளின் அருளினால் மட்டுமே உணரப்படுவதாக, இல்லையேல் அது புறநானூற்று மட்டுமே ஆகிவிடும் என்பது குறிக்கப்படுகிறது.
பிறகு, “முரண் அன்று அழிய முனிந்த பெம்மானும் முகுந்தனுமே” என்பது முரண்படுதலை அழிக்க முயற்சித்தருள், அதாவது அருள் இல்லாத உலகம் அழிந்துவிடும். இந்த ‘பெம்மான்’ என்பது கடவுள் முகுந்தன், அதாவது சிவன் என்று கொள்ளலாம். ஆனால் தன் மாயையின் காரணமாக முரண்பாடு நிலவி, அந்த முறாண்மை முனைந்து அழிந்துவிடும் என்பது தத்துவம்.
மூன்றாம் வரியில், பிற வாழ்க்கைகளில் கடவுள் தேடிக் கொள்வது போல் இந்த உலகில் அபிராமிதே சரணம், சரணம் என்று சொல்லி தன் பக்தர்களை தன் அடியார்கள் என்று அழைக்கிறார். இங்கு பக்தியின் முக்கியத்துவமும், கடவுளிடம் சரணடையும் மகத்துவமும் பெரிதாக வெளிப்படுகிறது.
முடிவில், மரணம் மற்றும் பிறவி ஆகியவை இந்த உலகின் இயல்பான நிகழ்வுகள் ஆகும். ஆனால் அவற்றை எல்லாம் கடந்தவர்களே — அபிராமிதே — உண்மையானதைக் கண்டவர்கள் என்று சொல்லப்பட்டு, இறுதித் தெய்வீக நிலையை அடைய வேண்டும் என்ற தீர்க்கத் தேவைக்குக் கழிவு இல்லாமல் பட்டர் கூர்கின்றார்.
இந்த பாடல் மனிதன் வாழும் வாழ்க்கையின் அடிப்படை பிரச்சனைகளையும், அந்த பூமியில் அவர் கடந்து செல்ல வேண்டிய பிரிவுகளை வீரவாக கவனிக்கச் சொல்லுகிறது. அதனால் அவன் போராட்டத்தின் இறுதியில் அடைவது அருளை நாடுதல், பக்தி செய்வது போல் இருப்பதை சுட்டிக்காட்டுகிறது.
52. பெருஞ் செல்வம் அடைய
பாடல் வரிகள்:
வையம் துரகம் மதகரி மாமகுடம் சிவிகை
பெய்யும் கனகம் பெருவிலைஆரம் பிறைமுடித்த
ஐயன் திருமனையாள் அடித்தாமரைக்கு அன்பு முன்பு
செய்யும் தவமுடையார்க்கு உளவாகிய சின்னங்களே
விரிவான விளக்கம்:
இப்பாடலில் வையம் என்பது பொதுவாக வளர்ந்த, செழிப்புபெற்ற நகரங்களையும் மண்டலங்களையும் குறிக்கும். துரகம் என்பது பாதுகாப்பான இடம், மதகரி என்பது உயர்ந்த நகரம் அல்லது மாடி போல் உயர்ந்த பெட்டி ஆகும். மாமகுடம் என்பதுயெனில் மிக உயர்ந்த கூந்தலோ அல்லது உறுதிபட்ட தலைசிறந்த இடமோ. சிவிகை என்பது கலைகள் மற்றும் பண்பாட்டின் மேம்பாட்டை குறிக்கும்.
இதன் மூலம் உலகில் வாழும் மனிதர் இவைகண்டிருக்கும் இடத்தில் பெரிய செல்வத்தை பெறுவார் என்பது தெரிவிக்கப்படுகிறது.
பிறகு “பெய்யும் கனகம் பெருவிலைஆரம் பிறைமுடித்த” என்றால் கனகம், அதாவது தங்கம், பெருமளவு மதிப்புள்ள பொருளாகும். பிறைமுடித்த என்பது முழு நிலவோடு ஒப்பிடுவது போல அது பெருமை உடையது ஆகும்.
“ஐயன் திருமனையாள் அடித்தாமரைக்கு அன்பு முன்பு” என்று கூறியது, சிவன் மற்றும் அபிராமிதே ஆகிய இருவரின் திருமண வாழ்க்கையின் அருள்புரிதலைப் பற்றி. அன்பு, பக்திகள் மத்தியில் பகிர்ந்து கொண்ட பரிசாக உள்ளது.
“செய்யும் தவமுடையார்க்கு உளவாகிய சின்னங்களே” என்பது, பக்தி மட்டுமே இந்த செல்வத்தை அடைய வழிகாட்டும் என்பதை குறிக்கிறது. தவமும், நீதி வழியும் செய்யும் நபர்களுக்கே போதுமான அடையாளங்கள், பரிசுகள் வந்துவிடும்.
இந்த பாடல் என்பது பக்தர்களுக்கு ஆன்மிக வளம் மற்றும் உலக செல்வம் இரண்டையும் தரக்கூடிய அபிராமியாரின் அருளைப் பற்றி விரிவாக பாடுகிறது.
53. பொய்யணர்வு நீங்க
பாடல் வரிகள்:
சின்னஞ்சிறிய மருங்கினிற் சாத்திய செய்யப்பட்டும்
பென்னம் பெரிய முலையும் முத்தாரமும் பிச்சிமொய்த்த
கன்னங்கரிய குழலுங்கண் மூன்றுங் கருத்தில் வைத்துத்
தன்னந் தனியிருப்பார்க்கு இது போலும் தவம் இல்லையே
விரிவான விளக்கம்:
இப்பாடல் சிறிய பிழைகளும் கடந்திடக்கூடியவை என்று தொடங்குகிறது. மனிதன் சிறிய தவறுகளைச் செய்து வாழ்ந்தாலும், அவை மாபெரிய பாவம் அல்ல.
“பென்னம் பெரிய முலையும் முத்தாரமும் பிச்சிமொய்த்த” என்பதால் பெண்ணின் நகைகள், முத்துகள் அது போன்ற இனிமையான பொருட்கள் என அழகிய ஒப்புமை கொடுக்கப்படுகிறது.
“கன்னங்கரிய குழலுங்கண் மூன்றுங் கருத்தில் வைத்துத்” என்பது கன்னியின் அழகு, கண்கள், மெல்லிய குழல்கள் மூன்றையும் ஒப்பிட்டு கூறுகிறது.
“தன்னந் தனியிருப்பார்க்கு இது போலும் தவம் இல்லையே” என்பது மனம் ஒற்றையான ஒருவருக்குத் தனிமை நிலை மிக அரிது என்று தூண்டுகிறது. தனிமை ஆராதனையை விரும்புவோருக்கு இதுவே போதுமான தீமை இல்லாமல் ஆன்மிக வேதனையின் அடிப்படை.
இந்த பாடல் தனிமையில் இருக்கும் பக்தர்களுக்கான ஒரு ஆழ்ந்த அறிவுரை, அவர்கள் செய்யும் தவங்கள் குறைவாகவும், ஆரோக்கியமாகவும் உள்ளன எனக் கூறுகிறது.
54. கடன் தீர
பாடல் வரிகள்:
இல்லாமை சொல்லி ஒருவர் தம் பாற் சென்று இழிவுபட்டு
நில்லாமை நெஞ்சில் நினைகுவிரேல் நித்த நீடுதவம்
கல்லாமை கற்ற கயவர்தம்பால் ஒரு காலத்திலும்
செல்லாமை வைத்த திரிபுரை பாதங்கள் சேர்மின்களே
விரிவான விளக்கம்:
இப்பாடலில் ஒருவர் கடனை மறுத்தால் அல்லது கூறாமல், பிறர் அவனை இழிவுபடுத்துவார்கள் என்று கூறப்படுகிறது. இதன் மூலம் சமூகத்தில் கடன், கம்பளம் போன்ற தொடர்புகள் மிக முக்கியம்.
“நில்லாமை நெஞ்சில் நினைகுவிரேல் நித்த நீடுதவம்” என்றால், மனதில் நிறைவில்லாமல் நிலைத்திருத்தல், மனக்கஷ்டங்கள் என்ற பொருள்.
“கல்லாமை கற்ற கயவர்தம்பால்” என்பது அறிவு இல்லாமல் செயல் படும் செயல்கள் பின்வட்டமாக செல்வதில்லை என ஆவதைக் குறிக்கிறது.
“செல்லாமை வைத்த திரிபுரை பாதங்கள் சேர்மின்களே” என்பது தவறான வழியில் செல்வதற்கு அப்பாற்பட்ட பாதைகளில் நடந்தவர்கள் தான் தோல்வி அடைவார்கள் என்று கூறும் கருத்து.
இந்த பாடல் கடனின் முக்கியத்துவத்தை, சமூக உறவுகளின் அவசியத்தையும் காட்டுகிறது.
55. மோன நிலை எய்த
பாடல் வரிகள்:
மின் ஆயிரம் ஒரு மெய்வடிவாகி விளங்குகின்ற (து)
அன்னாள் அகமகிழ் ஆனந்தவல்லி அருமறைக்கு
முன்னாய் நடுவெங்குவமாய் முடிவாய முதல்விதன்னை
உன்னாது ஒழியினும் உன்னினும் வேண்டுவ தொன்றில்லையே
விரிவான விளக்கம்:
இப்பாடல் “மின் ஆயிரம்” என்று தொடங்குகிறது, அதாவது மிகத் துயிர்வாய்ந்த ஒளி ஆயிரம் முக்கலுடன் பிரகாசிக்கும் நிலை.
“அன்னாள் அகமகிழ் ஆனந்தவல்லி அருமறைக்கு” என்பது அந்த சக்தி கொண்ட தெய்வி ஆனந்த வல்லி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது, இதுவே பரம உலகின் புகழ்பெற்ற அம்மி.
“முன்னாய் நடுவெங்குவமாய் முடிவாய முதல்விதன்னை” என்பது வைத்து முன் நடந்து, வழிகாட்டி, முடிவை அடையச் செய்பவள்.
“உன்னாது ஒழியினும் உன்னினும் வேண்டுவ தொன்றில்லையே” என்பது அந்த தேவியை இழந்தாலும் கூட வேறு தேவை இல்லை என்று கூறுகிறது, அவள் மட்டுமே யாரும் தேடி அடைவதே.
இது பக்தியின் முழு அடையாளமாகவும் அருள் போலவே இல்லாதது என்று அமைந்துள்ளது.
இந்த பாடல்கள் அனைத்தும் விரிவாக மூல பாணியாகவும், தத்துவ அறிவைவிட்டு பக்தி உணர்வை பெருக்குகிற வகையில் தெளிவாக எழுதப்பட்டுள்ளன. மேலதிக விரிவான வாசிப்பு, ஆய்வு மற்றும் பக்தி பயிற்சிக்கு கீற்றப்பட்ட நூல்கள், வேதங்களைப் பின்பற்றுவது மிக பயனுள்ளது.
56. யாவரும் வசமாக
பாடல் வரிகள்:
ஒன்றாய் அரும்பிப் பலவாய் விரிந்து இவ்வுலகெங்குமாய்
நின்றாள் அனைத்தையும் நீங்கி நிற்பாள் என்றன் நெஞ்சின் உள்ளே
பொன்றாது நின்ற புரிகின்றவா இப்பொருளறிவார்
அன்று ஆலிலையில் துயின்ற பெம்மானும் என் ஐயனுமே
விளக்கம்:
இந்த பாடலில் முதலில் “யாவரும் வசமாக” என்றால், எல்லாம் ஒரே தன்மையால் இணைந்து, விரிந்த உலகம் என்று பொருள். இந்த உலகம் பரிவும், ஒருமித்த உணர்ச்சியும் கொண்டு காயாமல் செம்மையாக பிரகாசிக்கிறது.
“ஒன்றாய் அரும்பிப் பலவாய் விரிந்து இவ்வுலகெங்குமாய்” என்பது, எல்லா உயிர்களும் ஒற்றுமை கொண்ட நட்போடு உலகெங்கும் பரவியிருக்கின்றன என்று பொருள்.
“நின்றாள் அனைத்தையும் நீங்கி நிற்பாள் என்றன் நெஞ்சின் உள்ளே” – இதன் பொருள், கடவுள் நெஞ்சில் மனதில் இருந்து, உண்மை வள்ளல் கொண்டு அந்த ஒருமித்த சக்தியில் நிற்கிறாள் என்று சொல்லப்படுகிறது.
“பொன்றாது நின்ற புரிகின்றவா இப்பொருளறிவார்” – ஒருமித்த உணர்வை வைத்திருப்பவர்களே உலகிற்கான உண்மையை அறிய விரும்புகிறார்கள் என அர்த்தம்.
“அன்று ஆலிலையில் துயின்ற பெம்மானும் என் ஐயனுமே” – முரண் அழியும் அன்றாட நிலையை தற்போது அனுபவித்து இருப்பது சிவனாகும். சிவன் அந்த ஆலி நிலத்தில் அமைதியாகவும் நிறைந்துள்ளான் என்று கூறப்படுகிறது.
இது உலகத்தை ஒருமித்த உணர்வு வல்லவர் அபிராமி என்று சொல்லும் பாடல். ஒருமித்த மனதுடன் உள்ளவர்கள் தான் உண்மையை புரிந்து கொள்ளும் என்பதை உரைக்கும் ஆழ்ந்த தத்துவ பாடல்.
57. வறுமை ஒழிய
பாடல் வரிகள்:
ஐயன் அளந்தபடி இருநாழி கொண்டு அண்டமெல்லாம்
உய்ய அறம் செயும் உன்னையும் போற்றி ஒருவர் தம்பால்
செய்ய பசுந்தமிழ்ப் பாமாலையும் கொண்டு சென்று பொய்யும்
மெய்யும் இயம்ப வைத்தாய் இதுவோ உன்தன் மெய்யருளே
விளக்கம்:
இந்த பாடலில் அளந்தபடி இருநாழி கொண்டு என்பது கடவுள் உயர்ந்து பரப்பில் இருக்கிறார் என்பது. அந்த ஆளுமை, அனைத்தும் உயர்ந்த அருளும் குடியிருப்பையும் கொண்டதாகும்.
“உய்ய அறம் செயும் உன்னையும் போற்றி ஒருவர் தம்பால்” – சரியான அறநெறியில் நடக்கும் மனிதனும், கடவுளையும் புகழ்ந்திடுகிறான்.
“செய்ய பசுந்தமிழ்ப் பாமாலையும் கொண்டு சென்று பொய்யும்” – பசுந்தமிழ் பாமாலை போல் இனிதாக செயல் பண்ண பிரபலம் ஆகலாம். ஆனால் அது உண்மையுடன் இல்லாவிடில் பொய்யானது.
“மெய்யும் இயம்ப வைத்தாய் இதுவோ உன்தன் மெய்யருளே” – கடவுளின் அருள் தான் உண்மையை கொடுத்து, மனிதனை உயர்த்தும் என்பதை பாடுகின்றார்.
இது வழங்கும் முக்கிய பாடம், உண்மையான அறம், சமச்சீர் ஆன்மீக உண்மை கடவுள் அருளால் மட்டுமே ஜெயிக்கும்; பொய்யான வாழ்வு விரைவில் அழியும்.
58. மன அமைதி பெற
பாடல் வரிகள்:
அருணாம் புயத்தும் என் சித்தாம்புயத்தும் அமர்ந்திருக்கும்
தருணாம் புயமுலைத் தையல் நல்லாள் தகைசேர்நயனக்
கருணாம் புயமும் வதனாம் புயமும் கராம்புயமும்
சரணாம் புயமும் அல்லால் கண்டிலேன் ஒரு தஞ்சமுமே
விளக்கம்:
“அருணாம் புயத்தும் என் சித்தாம்புயத்தும்” என்பது சிவபெருமான் உருவான ஒளி மற்றும் என் உள்ளத்தில் இருக்கும் அகங்காரம் என்ற கருத்து. இந்த இரண்டும் இன்சூரிய மற்றும் அகார்மாண்டல் சக்திகள்.
“தருணாம் புயமுலைத் தையல் நல்லாள் தகைசேர்நயனக்” – அவள் கண்களுக்கு இணையான கருணை, அருள், மெய் மற்றும் நம்பிக்கையோடு கூட்டான அமைதி.
“கருணாம் புயமும் வதனாம் புயமும் கராம்புயமும்” – நான்கு வகை புயல்கள், கவலை, கொந்தளிப்பு, அக்கறை மற்றும் சோகமும், அந்த நிலையால் ஆராய்ந்து சரியான பக்தி செய்ய வேண்டும் என்று கூறுகிறார்.
“சரணாம் புயமும் அல்லால் கண்டிலேன் ஒரு தஞ்சமுமே” – சரணடைவது மட்டும் தான் மன அமைதிக்கும் தீர்வாகும் அல்லது நாம் வாழும் வாழ்க்கையில் ஏற்படும் தொந்தரவு, தஞ்சம் அனைத்தையும் அழிக்கும்.
இது மனிதனுக்கு தேவையான மன அமைதியின் வழியை அருளும் பாடல்.
59. பிள்ளைகள் நல்லவர்களாக வளர
பாடல் வரிகள்:
தஞ்சம் பிறிதில்லை ஈதல்லது என்று உன் தவநெறிக்கே
நெஞ்சம் பயில நினைக்கின்றிலேன் ஒற்றை நீள்சிலையும்
அஞ்சு அம்பும் இக்கு அலராக நின்றாய் அரியாரெனினும்
பஞ்சு அஞ்சு மெல்லடியார் அடியார் பெற்ற பாலரையே
விளக்கம்:
“தஞ்சம் பிறிதில்லை ஈதல்லது என்று உன் தவநெறிக்கே” – கடவுளின் தவம் அழிவற்றது.
“நெஞ்சம் பயில நினைக்கின்றிலேன் ஒற்றை நீள்சிலையும்” – உள்ளம் முற்றும் அன்பையும் சாதனையையும் வளர்த்துக் கொள்ள விருப்பம்.
“அஞ்சு அம்பும் இக்கு அலராக நின்றாய் அரியாரெனினும்” – ஐந்து அம்சங்களும் பராமரிக்கப்பட்டு உயர்ந்த வகையில் வளர்ச்சி பெற வேண்டும்.
“பஞ்சு அஞ்சு மெல்லடியார் அடியார் பெற்ற பாலரையே” – நல்ல பிள்ளைகள் தான் தேவை. அவ்வாறு வளர்ப்பது பக்தியின் கடமை என்றும் கூறுகிறார்.
இந்த பாடல் பிள்ளை வளர்ச்சியும் அதன் சிறந்த வழிகளும் பற்றிய பாடல்.
60. மெய்யுணர்வு பெற
பாடல் வரிகள்:
பாலினுஞ் சொல் இனியாய் பனிமாமலர்பாதம் வைக்க
மாலினும் தேவர் வணங்க நின்றோன் கொன்றை வார் சடையின்
மேலினும் கீழ்நின்று வேதங்கள் பாடும் மெய்ப்பீடம் ஒன்று
நாலினும் சால நன்றோ அடியேன் முடை நாய்த்தலையே
விளக்கம்:
“பாலினுஞ் சொல் இனியாய் பனிமாமலர்பாதம் வைக்க” – சுத்தமான, இனிமையான மொழி பேசுபவன் ஆன்மிக முற்போக்கு ஆகிறார்.
“மாலினும் தேவர் வணங்க நின்றோன் கொன்றை வார் சடையின்” – புனித கூட்டங்கள் மற்றும் வழிபாட்டில் பங்கேற்கிறார்.
“மேலினும் கீழ்நின்று வேதங்கள் பாடும் மெய்ப்பீடம் ஒன்று” – வேதங்களில் சொல்லப்படும் உண்மைகளை நிறைவேற்றும் ஒரே நீதிப் பதில் இருக்கிறது.
“நாலினும் சால நன்றோ அடியேன் முடை நாய்த்தலையே” – அனைத்து காலங்களிலும், இடங்களிலும் இருந்து வந்த ஆன்மிக ஆசிர்வாதங்களை எனக்குக் கொடுப்பவளே அபிராமி என்று புகழ்கிறார்.
இந்த பாடல்கள் அனைத்தும் ஆழமான ஆன்மீக உணர்வுகளைக் கொண்டவை. விரிவாக தனித்தனியாக மேலும் விரிவளிக்க நல்ல நூல்கள், உரைகள் மற்றும் சாரம்சங்களைப் பார்க்க வேண்டும்.
61. மாயையை வெல்ல
பாடல் வரிகள்:
நாயேனையும் இங்கொரு பொருளாக நயந்து வந்து
நீயே நினைவின்றி ஆண்டு கொண்டாய் நின்னை உள்ள வண்ணம்
பேயேன் அறியும் அறிவு தந்தாய் என்ன பேறு பெற்றேன்
தாயே மலை மகளே செங்கண்மால் திருத்தங்கச்சியே
விளக்கம்:
இந்த பாடலில் முதலில் “நாயேனம்” என்று கூர்ந்து, கடவுள் முகத்தின் அழகு மற்றும் அந்தழகின் மயக்கத்தை குறிப்பதோடு, அந்த முகம் மாயை என்று அழைக்கப்படுகிறது. நாயேனத்தின் அழகும் அதில் இருக்கும் மாயையும் மனித மனதைக் கவர்ந்திடும் பிம்பமாக உள்ளது.
“நீயே நினைவின்றி ஆண்டு கொண்டாய்” என்றது, கடவுள் நினைவற்றவராக வாழ்ந்தாலும், மனதில் இருக்கும் மனப்பிரச்சனைகள் தயார்செய்து அவைகளினால் அவன் பற்றிய உணர்வு மறைந்து போனால் கூட, கடவுள் தான் என்று மனதில் விசுவாசம் இருக்க வேண்டும் என்று கூறுகிறது.
“பேயேன் அறியும் அறிவு தந்தாய் என்ன பேறு பெற்றேன்” என்றால், பேயென்ற முற்றிலும் அறியக் கூடிய அறிவு கொடுத்து, அதைப் பயன்படுத்த நான் என்ன நன்மை பெற்றேன் என்ற கேள்வியுடன் பக்தி உணர்வு வெளிப்படுகிறது.
“தாயே மலை மகளே செங்கண்மால் திருத்தங்கச்சியே” என்ற வசனங்களில், கிழக்குத் தமிழின் மேன்மை, கடவுளின் வர்ணம் அதன் மகளான அபிராமி அம்மன் அழகிய அமைப்பாக வர்ணிக்கப்படுகிறது.
இதன் மூலம், மாயையை வென்று உண்மையை உணர்த்தும் கடவுளின் அம்சங்களைப் பக்தி செய்து கொண்டாடும் பாடலாக இது விளங்குகிறது.
62. எத்தகைய அச்சமும் அகல
பாடல் வரிகள்:
தங்கச் சிலைகொண்டு தானவர் முப்புரம் சாய்த்து மத
வெங்கண் கரியுரி போர்த்த செஞ்சேவகன் மெய் அடையக்
கொங்கைக் குரும்பைக் குறியிட்ட நாயகி கோகனகச்
செங்கை கரும்பும் மலரும் எப்போதும் என் சிந்தையதே
விளக்கம்:
“தங்கச் சிலைகொண்டு தானவர் முப்புரம் சாய்த்து மத” என்பது தங்க சிலைகள் அமைந்தபடி முப்புரங்களை மாதிரி அங்கீகாரம் பெற்ற காவல் அமைப்பைக் குறிக்கிறது.
“வெங்கண் கரியுரி போர்த்த செஞ்சேவகன் மெய் அடையக்” என்பது சிவபெருமானின் வெண் கரிய குரும்பின் அழகு மற்றும் அவரது சேவையை செய்வோர் மெய்யை அடைவார்கள் என்று சொல்லப்படுகிறது.
“கொங்கைக் குரும்பைக் குறியிட்ட நாயகி கோகனகச்” என்பதில் கோகனகம் என்பது வெள்ளி மலையாகும், அங்கு நடக்கும் சக்தியின் அழகை குறிப்பது.
“செங்கை கரும்பும் மலரும் எப்போதும் என் சிந்தையதே” என்று விரிவாக கூறி, இந்த அழகு மற்றும் சக்தி கவிஞரின் மனதில் நிலைத்திருப்பதை சொல்கிறது.
இது அச்சம் இந்த அமைப்புகளின் அழகையும் அதன் அருளையும் நினைத்துப் பாடும் பாடல்.
63. அறிவு தெளிவோடு இருக்க
பாடல் வரிகள்:
தேறும்படி சில ஏதுவும் காட்டி முன்செல்கதிக்குக்
கூறும் பொருள் குன்றில் கொட்டும் தறிகுறிக்கும் சமயம்
ஆறும் தலைவி இவளாய் இருப்பது அறிந்திருந்தும்
வேறும் சமயமுண்டென்று கொண்டாடிய வீணருக்கே
விளக்கம்:
ஏதாவது வழிகளைத் தேடுகிற மனநிலை திறனுடன் இருக்க வேண்டும் என்று சொல்லுகிறது.
பொருளில் உள்ள குறி, அடையாளங்கள் தெளிவாக வரும்போது அதை வேறொரு சமயத்திற்கு கொண்டு செல்ல வேண்டாம் என்று கூறுகிறது.
அறிவின் தலைவி (அபிராமி) இருப்பதை அறிந்திருந்தால் கூட, ஐயரோ (வெறிவோ) மற்றும் பகதியற்றோர் அதனை திரும்பக் கொண்டாடுகிறார்கள்.
இது அறிவு தெளிவோடு, பக்தியோடு இருக்க வேண்டிய முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்துகிறது.
64. பக்தி பெருக
பாடல் வரிகள்:
வீணே பலிகவர் தெய்வங்கள் பால் சென்று மிக்க அன்பு
பூணேன் உனக்கு அன்பு பூண்டு கொண்டேன் நின்புகழ்ச்சியன்றிப்
பேணேன் ஒரு பொழுதும் திருமேனிப்ரகாசமன்றிக்
காணேன் இருநிலமும் திசை நான்கும் சுகனமும்
விளக்கம்:
வீணே பலிகவர் தெய்வங்கள் என்பது போதும் என்று கூறுபவர்கள் நெல்லை போல் அன்பு மிகுதியே இல்லாதவர்களாக இருப்பர்.
பகம் கல்வி பூண்டது இருப்பதால், பக்தியும் பெருகி, அன்பும் நிலைத்து, தெய்வாரோடு இணைந்திருக்க வேண்டும்.
திருமேனிபிரகாசம் என்பதால் ஆன்மீக வெளிச்சம் என்றும் கூறப்படுகிறது.
இருநிலம், நான்கு திசைகள் போன்ற உடல் மற்றும் உலக அனுபவத்திற்கும் அப்பால் பக்தி கொண்டவர்களுக்கு அமைதி, சுகம் தரப்படும்.
65. ஆண்மகப்பேறு அடைய
பாடல் வரிகள்:
ககனமும் வானும் புவனமும் காணவில் காமன் அங்கம்
தகனம் முன்செய்த தவப்பெருமாற்குத் தடக்கையும் செம்
முகனும் முந்நான்கு இரு மூன்று எனத்தோன்றிய மூதறிவின்
மகனும் உண்டாயதன்றோ வல்லி செய்த வல்லபமே
விளக்கம்:
ஆன்மீக உலகம், வானமும் பூமியும் ஒன்று ஆனையின் வடிவொன்று.
காமனின் அங்கம் என்றால், அவன் விருப்பங்கள், ஆசைகள் அனைத்தும் மனதில் தோன்றும்.
தவம் செய்வது முக்கியம், அதிலும் முன்னேற்றம் அடைந்த தவப்பெருமான் தவங்களில் சேர்க்கப்பட்டவன்.
முகன் எனிறது கடவுளின் முகத்திற்கு வித்தியாசமான ஆகாரங்களை குறிப்பிடுகிறது.
மூதறிவை உணரும் பல்வேறு நிலைகள் மற்றும் பக்தர்களுக்கு கடவுளிடம் அடைந்த சிறந்த பதில்களைக் குறிப்பிடுகிறது.
மகனின் உள்ளது வல்லவர்கள் செய்கின்றனர்.
66. கவிஞராக
பாடல் வரிகள்:
வல்லபம் ஒன்றறியேன் சிறியேன் நின் மலரடிச்செம்
பல்லவம் அல்லது பற்றொன்றிலேன் பசும்பொற்பொருப்பு
வில்லவர் தம்முடன் வீற்றிருப்பாய் வினையேன் தொடுத்த
சொல் அவமாயினும் நின்திரு நாமங்கள் தோத்திரமே
விரிவான விளக்கம்:
இந்த பாடலில் அபிராமி பக்தர் தன்னை சிறிய கவிஞராக அறிவதால் தன்னை வணங்குகிறார். “வல்லபம் ஒன்றறியேன்” என்பது முழுமையான திறமைக்கு இன்னும் அடியளவுக்கு வரவில்லை என்பதைக் குறிக்கும் உவமை. ஆனால், கடவுளின் அன்பு மலர்களால் இயற்கையே அழகாக, செழிப்பாக இருக்கிறதுபோல், பக்தியும் அன்றாடம் பெருக வேண்டும் என்று கூறுகிறார்.
“பல்லவம் அல்லது பற்றொன்றிலேன்” என்ற வசனத்தில் கவிஞர் தன் கவிதைப் பற்றிய விழிப்புக்கும் திறனுக்கும் என்னும் பணிவு வெளிப்படுகிறது. கவிதையின் முதற்கட்டங்களான பல்லவம் மரபுகளில்னும் அவர் பெரிதும் பயிற்சி பெறவில்லை என்பதையே சொல்கின்றார். இதன் மூலம் இறைவனுக்குப் பாசம் கொண்டவன் தனது நிலையை வெகு பணிவுடன் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்பதைக் காட்டுகிறார்.
“வில்லவர் தம்முடன் வீற்றிருப்பாய்” எனது வசனத்தில், வல்லுவனாகவும், திறமையான கவிஞராகவும் மதிக்கப்படும் புலவர்கள் கூட பக்தியின் இவ்வளவு அழகான கட்டுப்பாட்டில் இருப்பார்கள் என்பதைக் குறிப்பிடுகிறார்.
“சொல் அவமாயினும் நின்திரு நாமங்கள் தோத்திரமே” என்பது, எனது சொல்லும் வலிமை இல்லாவிட்டாலும் கடவுளின் திரு நாமம் வெறும் சொல்லல்ல, சக்திபூர்வமானது என வலியுறுத்துகையில், பக்தியின் அசிகாரம் அங்கு இருக்கின்றது.
67. பகைவர்கள் அழிய
பாடல் வரிகள்:
தோத்திரம் செய்து தொழுது மின்போலும் நின்தோற்றம் ஒரு
மாத்திரைப் போதும் மனத்தில் வையாதவர் வண்மை குலம்
கோத்திரம் கல்வி குணம் குன்றி நாறும் குடில்கள் தொறும்
பாத்திரம் கொண்டு பலிக்கு உழலா நிற்பர் பாரெங்குமே
விரிவான விளக்கம்:
பகுத்தறிவு வாய்ந்த சொல்லாடல் என்று இப்பாடல் நம்மை அழைக்கும் போது, பகைவர்களை அழிக்கும் சக்தி “தோற்றம்” மற்றும் “உண்மையான உள்ளமை” என அழைக்கப்படுகிறது. தோத்திரம் என்பது செயல்கள் அல்லது பார்வைகள் வேடிக்கை அம்சம் போன்றவை.
“மின்போலும் நின்தோற்றம் ஒரு” என்பது பவளக்கடல் மலரும் ஒளிர்ந்தபடி, உண்மையான ஒரு உள்ளம் அளிக்கப்பட வேண்டும் என்று எதிர் கூறுகிறது.
“மாத்திரைப் போதும் மனதில் வையாதவர் வண்மை குலம்” – மனதில் பகை வைத்தவர் வணக்கத்தில இழிவு மட்டுமே இலக்காகும் என்பதை கூறியது.
தலைவாண்மை மற்றும் கல்வி கொண்டு மனிதர்கள் குடும்பத்தை விரிவாக்குகின்றனர். “கோத்திரம் கல்வி குணம்” என்பதில் சமூகத்தின் அடிப்படை அமைப்பு கூறப்படுகிறது.
“பாத்திரம் கொண்டு பலிக்கு” என்பது சாதாரண மனிதர், தமது உடல் உறுப்பு கொண்டு தெய்வத்திற்கு பக்தி செய்வதாகவும், தற்காலத்தின் சமூகமும் பாவங்களை குறிக்கும்.
68. நிலம் வீடு போன்ற செல்வங்கள் பெருக
பாடல் வரிகள்:
பாரும் புனலும் கனலும் வெங்காலும் படர்விசும்பும்
ஊரும் உருகு சுவையளி ஊறொளி ஒன்றுபடச்
சேரும் தலைவி சிவகாம சுந்தரி சீறடிக்கே
சாருந் தவம் உடையார் படையாத தனம் இல்லையே
விரிவான விளக்கம்:
“பாரும் புனலும் கனலும் வெங்காலும் படர்விசும்பும்” என்றாலும் இயற்கையின் வளங்கள் இசைந்து வாராக வளர வேண்டும் என்கிறார்.
“ஊரும் உருகு சுவையளி ஊறொளி ஒன்றுபடச்” என்றால் வாழும் இடமும், அந்த இடத்தின் சுகமும் ஒட்டுமொத்தமாக உயர வேண்டும் என்று விரும்புகிறார்.
“சேரும் தலைவி சிவகாம சுந்தரி சீறடிக்கே” என்றால் சிவகாமி என்னும் உயிரின் தலைவியானார், அவர் உடைய பக்தி அல்லது வழியை தொடர்ந்து தவம் செய்யும் அறநெறி உள்ளவர்களே வளம் பெறுவர்.
“சாருந் தவம் உடையார் படையாத தனம் இல்லையே” என்பது ஒருவேளை பெருமையாகப் பேசியிருக்கும் பக்திகள் தவம் செய்து, பிறர் செய்யாத சாதனைகள் செய்தவர்கள் தான் உயர்ந்தவர்கள் எனக் கூறல்.
69. சகல சௌபாக்கியங்களும் அடைய
பாடல் வரிகள்:
தனம் தரும் கல்விதரும் ஒரு நாளும் தளர்வறியா
மனம் தரும் தெய்வ வடிவம் தரும் நெஞ்சில் வஞ்சம் இல்லா
இனம் தரும் நல்லன எல்லாம் தரும் அன்பர் என்பவர்க்கே
கனம் தரும் பூங்குழலாள் அபிராமி கடைக் கண்களே
விரிவான விளக்கம்:
“தனம் தரும் கல்விதரும் ஒன்று நாளும் தளர்வறியா” என்பது, கல்வி, செல்வம் ஆகியவையும் ஒருபோதும் குறையாது வழிமுறைகளை பின்பற்ற வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கிறது.
“மனம் தரும் தெய்வ வடிவம்” என்பது நல்ல மனம் மற்றும் கடவுளின் உருவம், பக்தியின் சிந்தனைகள் என்றும் வேறு இடத்தில் விரிவாக பொருள்படுகிறது.
“நெஞ்சில் வஞ்சம் இல்லா” என்பது பக்தன் மனதில் வஞ்சகரும் பொய்களும் இல்லாமல் உண்மையோடு இருப்பதே முக்கியம் என்று கூறுகிறது.
“இனம் தரும் நல்லன எல்லாம் தரும் அன்பர்” என்பது எல்லா இனங்கள், சமுதாயங்கள் கொண்டுவரும் நல்லன அனைத்தும் அன்பிற்குரியவர்களுக்கே கிடைக்கும் என கூறப்படுகிறது.
“கனம் தரும் பூங்குழலாள்” என்பது பூங்குழல் போன்ற இனிமையுடைய, நியாயமுள்ள அபிராமி அம்மனின் கண்களை குறிக்கிறது.
70. நுண்கலைகளில் சித்தி பெற
பாடல் வரிகள்:
கண்களிக்கும்படி கண்டு கொண்டேன் கடம்பாடவியில்
பண்களிக்கும் குரல் வீணையும் கையும் பயோதரமும்
மண்களிக்கும் பச்சை வண்ணமும் ஆகி மதங்கர் குலப்
பெண்களில் தோன்றிய எம்பெருமாட்டிதன் பேரழகே
விரிவான விளக்கம்:
“கண்களிக்கும்படி கண்டுகொண்டேன்” என்பது ஒரு கவிஞனாவாக கடவுளின் இயல்பு மற்றும் அவரது வடிவங்களை ஆழமாக நுண்ணறிந்து பார்வையாளராக இருப்பதை குறிக்கும்.
“கடம்பாடவி” என்பது இசை, இசைப்பற்று கொண்டவரின் கலை உலகம். இங்கு இசைக்கருவிகள் மற்றும் கலைச்சார் சாதனைகள் இசைக்கூட்டும்.
“பண்களிக்கும் குரல் வீணையும் கையும்” என்பது இசைக் கருவிகள் மற்றும் குரல் தொழிலின் அழகு மற்றும் ஆர்வம்.
“பயோதரமும்” என்பது அழகாய் புதுமையான பட்ட குரல்; இது பாடலின் ஒத்துச்செயல்பாட்டையும் குறிக்கிறது.
“மண்களிக்கும் பச்சை வண்ணமும்” என்பது இயற்கை செல்வம் மற்றும் பச்சையான நிறங்களில் வரும் அமைதியை குறிக்கிறது.
“மதங்கர் குலப் பெண்களில் தோன்றிய” என்பது அந்த வளமான கலையுடன் கூடிய மக்களின் கூட்டம்.
“எம்பெருமாட்டிதன் பேரழகே” என்பது மாபெரும் அழகு உடையவரை குறிக்கும் உரை, கடவுளின் அகத்த கனத்தை.